Uzasadnienie
Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazaną w sentencji decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej. W skardze tej został zawarty także wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W jego uzasadnieniu Skarżący podniósł, że zapłata wskazanej w decyzji kwoty spowoduje znaczną szkodę, ponieważ nie ma on środków finansowych na pokrycie orzeczonej kary, a zaciągniecie pożyczki byłoby nieodwracalne. W takiej sytuacji istniałoby również zagrożenie dla utrzymania jego rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Dokonując oceny wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób, że wykonanie decyzji może spowodować skutki określone w ww. przepisie. Uzasadnienie wniosku ograniczyło się do gołosłownych deklaracji i nie zawierało żadnych konkretnych informacji dotyczących stanu majątkowego i osiąganych przychodów Skarżącego, co uniemożliwiło faktyczną ocenę skutków, jakie wywarłoby wykonanie zaskarżonej decyzji.
Podkreślenia wymaga fakt, że to na stronie postępowania sądowego spoczywa obowiązek wykazania przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a rolą Sądu jest zbadanie, czy przejawiają one za udzieleniem środka ochrony tymczasowej, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji. Brak przedstawienia jakiegokolwiek materiału, na podstawie którego można by dokonać analizy, blokuje możliwość pozytywnego rozpoznania wniosku.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.