Uzasadnienie
F. K. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 19 marca 2012 r. oraz nadesłanych na wezwanie dodatkowych oświadczeń z dnia 29 kwietnia 2013 r. i z dnia 15 maja 2013 r. wynika, że małoletnia skarżąca, w imieniu której działa matka (K. S.) ubiega się o nadanie statusu uchodźcy. Wobec K. S. wydano ostateczną decyzję o pozbawieniu ochrony uzupełniającej. Wymieniona nie osiąga jakiegokolwiek dochodu, nie ma możliwości podjęcia pracy, nie otrzymuje świadczeń z pomocy społecznej. Obecnie mieszka u rodziców, którzy w zamian za pomoc w pracach domowych, zapewniają jej schronienie i wyżywienie. K. S. nie dysponuje oszczędnościami, nie ma nieruchomości, ani wartościowych przedmiotów.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Ponieważ skarżąca jest osobą małoletnią, która nie osiąga dochodu, oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie należało dokonać, analizując możliwości płatnicze występującej w jej imieniu matki.
K. S. nie osiąga aktualnie dochodu i nie może podjąć zatrudnienia. Nie dysponuje również majątkiem, który mogłaby zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków. Znajduje się obecnie na utrzymaniu rodziców, którzy zabezpieczają jej konieczne potrzeby, jak wyżywienie, czy mieszkanie. W tej sytuacji należy stwierdzić, że K. S. nie jest w stanie wygospodarować środków, które pozwoliłyby pokryć jakiekolwiek koszty postępowania w sprawie ze skargi na decyzję wydaną w sprawie jej małoletniej córki.
W konsekwencji należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.