Uzasadnienie
Pismami z dnia 9 grudnia 2009 r. i 25 stycznia 2010 r. skarżący W. K. i W. P. wnieśli skargę na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2009 r., Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie [...] Konserwatora Zabytków działającego z upoważnienia Prezydenta W. z dnia [...] października 2007 r. uzgadniające projekt decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...], na działce o nr ew. [...] z obrębu [...] w W..
W odpowiedzi na powyższą skargę organ wniósł o oddalenie skargi.
Pismami z dnia 31 stycznia 2011 r. skarżący cofnęli skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę a cofnięcie to wiąże Sąd chyba, że jest ono niedopuszczalne i zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, gdyż nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie sądowe należało umorzyć.
W punkcie 2 orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.