Uzasadnienie
O. W. (dalej jako: "skarżąca") wraz ze skargą na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r. w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca oświadczyła, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Nie posiada żadnego dochodu, po śmierci męża ([...] sierpnia 2013 r.) pozostała bez środków do życia. Jest bezdomna, przebywa aktualnie w Schronisku dla Kobiet w R. (skarżąca przedstawiła zaświadczenie potwierdzające fakt korzystania wyżej wymienionej placówki, wystawione przez Kierownika Schroniska Dla Kobiet [...] z dnia [...] marca 2014 r.). Jak wynika z załączonych do wniosku dokumentów przez Sądem Rejonowym w R. toczy się postępowanie z wniosku skarżącej o stwierdzenie nabycia spadku po mężu W. W. Przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Przyznanie prawa pomocy, ma na celu zapewnienie dostępu do sądu stronie, której brak środków finansowych dostęp ten uniemożliwia.
Art. 243 i nast. cytowanej ustawy, przewidują możliwość ubiegania się przez osobę fizyczną o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że wykazała ona, że spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2. W obecnej chwili skarżąca nie posiada jakichkolwiek dochodów ani majątku. Jest osobą bezrobotną i bezdomną, przebywa w Schronisku dla Kobiet w R. W tej sytuacji uznano, że skarżąca nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych. Odmowa przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie mogłaby ją pozbawić prawa do sądu.
Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.