Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 28 października 2008r. oddalił skargę R. B. i T. B. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] kwietnia 2008r. w przedmiocie zwrotu wniosku o stwierdzenie nieważności zaświadczenia. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnik skarżącej ustanowionemu z urzędu 19 marca 2009r. (dowód: potwierdzenie odbioru – k. 110).
Pismem z 20 marca 2009r. ww pełnomocnik skarżącej przesłał do Sądu opinię o braku przesłanek uzasadniających sporządzenie skargi kasacyjnej, wskazując jednocześnie na jej przesłanie skarżącej.
R. B. 30 marca 2009r. i 28 kwietnia 2009r. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z 28 października 2008r. W uzasadnieniu pierwszego z wniosków skarżąca wskazała, że składa wniosek w związku z ignorancją adwokata z urzędu, który działał na jej niekorzyść i odmówił złożenia skargi kasacyjnej z naruszeniem prawa do rzetelnego procesu sądowego. Do żadnego z wniosków nie załączyła skargi kasacyjnej.
Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 4 maja 2009r. zobowiązano skarżącą do wskazania daty (dzień, miesiąc, rok), w której otrzymała od pełnomocnika będącego adwokatem opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W odpowiedzi skarżąca napisała, iż "opinia adw. A. L. [...] została przesłana pismem adwokata L. z dnia 8 kwietnia 2009r., dostarczona nieco po tym terminie pocztą".
Sąd zważył co następuje
Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku reguluje szczegółowo art. 87 P.p.s.a. Zgodnie z § 1 powyższego przepisu pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 88 P.p.s.a.)
W rozpoznawanej sprawie należało zatem w pierwszej kolejności zbadać kwestię dochowania terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu i jego dopuszczalności, bowiem od tego zależała możliwość jego merytorycznego rozpoznania przez Sąd.
Przekładając powyższe na stan sprawy należy stwierdzić, iż wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest zarówno spóźniony, jak i niedopuszczalny.
Wniosek o przywrócenie terminu nadany w urzędzie pocztowym 28 kwietnia 2009r. uznano jako wniesiony z uchybieniem siedmiodniowego terminu, biegnącego od ustania przyczyny uchybienia terminu. Z racji tego, iż skarżąca pomimo precyzyjnego wezwania Sądu o podanie daty ze wskazaniem na dzień, miesiąc i rok otrzymania od ustanowionego pełnomocnika z urzędu opinii odmawiającej sporządzenia skargi kasacyjnej, wyjaśniła jedynie, iż opinię z 8 kwietnia 2009r. otrzymała "nieco po tym terminie", wniosek o przywrócenie terminu wniesiony 28 kwietnia 2009r. należało uznać za spóźniony. Innymi słowy wniosek ten został wniesiony po upływie siedmiu dni od czasu otrzymania opinii o odmowie sporządzenia skargi kasacyjnej, czyli ustania przyczyny uchybienia terminu.
Kolejną przyczyną odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu nadanego 28 kwietnia 2009r. jest brak jednoczesnego wniesienia skargi kasacyjnej, czyli dokonania czynności, której skarżąca nie dokonała w terminie.
Zauważyć wymaga, iż odrzuceniu podlegałby również wniosek o przywrócenie terminu, który został nadany w urzędzie pocztowym 30 marca 2009r., jako wniesiony przed upływem terminu do wniesienia skargi, czyli przedwczesny, ponadto także bez równoczesnego wniesienia skargi kasacyjnej.
W tym stanie rzeczy - na mocy art. 88 w zw. z art. 87 § 1 i § 4 P.p.s.a. – postanowiono jak w sentencji.