Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 lipca 2013 r. K. D. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, polegającym na zwolnieniu od kosztów sądowych w całości oraz na ustanowieniu adwokata. Jego wniosek złożony w przewidzianej przez prawo formie, dotyczy sprawy o sygn. IV SA/Wa 76/13. Sprawa o podanej powyżej sygnaturze została zakończona przed WSA (wyrok z dnia 14 czerwca 2012 r.). Skarżący, w toku postępowania poprzedzającego wydanie wyroku, został zwolniony od kosztów sadowych w całości (postanowienie referendarza sądowego z dnia 21 marca 2013 r.).
We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący oświadczył, że od dwóch lat odbywa karę pozbawienia wolności. Wyjaśnił, że w zakładzie karnym nie pracuje odpłatnie, nie posiada oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
Stwierdzono co, następuje:
W pierwszej kolejności należy podnieść, że wniosek K. D. o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy wobec zniesienia tych kosztów na mocy prawomocnego orzeczenia WSA z dnia 21 marca 2013 r.
W tej sytuacji skarżący powinien wykazać zaistnienie przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Według treści art. 246 § 1 ustawy z 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Referendarz stwierdza, że rozpoznawany wniosek w zakresie zawartego w nim żądania ustanowienia adwokata zasługuje na uwzględnienie. Skarżący wykazał bowiem, że nie ma możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów działania profesjonalnego pełnomocnika procesowego. W świetle złożonych oświadczeń wnioskodawca, odbywający obecnie karę pozbawienia wolności, nie osiąga żadnych dochodów. Skarżący nie posiada zarazem oszczędności i majątku, które mogłyby służyć sfinansowaniu kosztów działania m.in. pełnomocnika procesowego pozyskanego we własnym zakresie.
Z tej przyczyny na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.