Uzasadnienie
H. M. (skarżąca) w toku postępowania w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r., złożyła wniosek na urzędowym formularzu PPF, w którym wskazała, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Z informacji zawartych we wniosku oraz kopii dokumentów dołączonych do wniosku wynika, że skarżąca otrzymuje świadczenie emerytalne w wysokości 1367,11zł netto. Posiada dom na wsi o pow. ok. 50 m2 (bez instalacji, nie nadaje się do zamieszkania) oraz mieszkanie w [...] o pow. 30 m2. Z informacji zawartych we wniosku wynika, m.in., że opłata za mieszkanie wynosi 416,65 zł, za energię elektryczną – 176,46 zł (za okres dwóch miesięcy), Internet – 29 zł. Jest zadłużona, okresowo część emerytury zajmuje komornik.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2016 r., poz. 718 ze zm. dalej jako "p.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie podołać jakimkolwiek kosztom postępowania sądowego. Wykazanie tej przesłanki ciąży na wnioskującym o prawo pomocy.
W niniejszej sprawie uznano, że opisana przez skarżącą we wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuacja, uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Jednym źródłem utrzymania skarżącej jest świadczenie emerytalne w wysokości 1367,11 zł netto. Biorąc pod uwagę wysokość tego świadczenia i wskazane przez skarżącą wydatki, należy stwierdzić, że dochód uzyskiwany przez skarżąca jest w całości przeznaczony na wydatki konieczne.
Z tych względów uznano, że skarżąca spełnia warunki do otrzymania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.