Uzasadnienie
W dniu 22 lutego 2010 r. S. P. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., znak [...], ustalającej warunki zabudowy działki nr [...], położonej w C. przy ul. [...] dla inwestycji, polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na rzecz H. M., zamieszkałej w C. przy ul. [...] [...].
Przedmiotową skargę skarżący złożył w Urzędzie Miasta C., wskazując jednak, że wnosi ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. Skarżona decyzja została doręczona S. P. w dniu 10 lutego 2010 r. W decyzji zawarto pouczenie, iż na podstawie art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr. 153 poz.1270), zwaną dalej p.p.s.a., skargę na niniejsze rozstrzygnięcie wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., ul. [...] [...], [...] [...].
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. Prezydent Miasta C. przekazał ww. skargę, na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., według właściwości do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. Pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. skarżący złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. przekazało ww. skargę wraz z odpowiedzią na nią oraz aktami sprawy do tut. Sądu, wnosząc w odpowiedzi na skargę o oddalenie wniosku o przywrócenie terminu.
Pismem z dnia 21 maja 2010 r. skarżący złożył do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na ww. decyzję, uzasadniając to tym, iż był przekonany, iż złożenie skargi w Kancelarii Ogólnej Urzędu Miejskiego C. jest właściwym sposobem jej złożenia, gdyż, według niego, określenie Kancelaria Ogólna wskazuje na szeroką właściwość tej kancelarii dla wszystkich spraw, załatwianych w tym miejscu. Stwierdził ponadto, iż nie widział żadnych informacji jak dotrzeć do biura podawczego Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. i w związku z tym nie wiedział w jaki sposób ma osobiście złożyć skargę.
Skarżący podniósł, iż do dnia [...] kwietnia 2010 r. tkwił w błędnym przekonaniu, iż skargę złożył w terminie i tego właśnie dnia udał się do ww. Kancelarii Ogólnej, aby ustalić co dzieje się z jego skargą i wówczas dowiedział się, że nie nadano jej w ogóle biegu to jest nie przekazano do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w związku z czym tego samego dnia złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W myśl art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr. 153 poz.1270), zwaną dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z cytowanego wyżej przepisu wynika, iż zasadniczą przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. W przedmiotowej sprawie nie ma podstaw, aby twierdzić, iż skarżący nie ponosi winy w niedochowaniu terminu. Został on bowiem pouczony w doręczonej mu decyzji o tym, do którego organu ma wnieść skargę do Sądu, jak również podany został w tym pouczeniu dokładny adres tego organu.
W związku z powyższym skarżący nie miał żadnych podstaw, aby być przekonanym o tym, iż, jak twierdzi, złożenie skargi w Kancelarii Ogólnej Urzędu Miejskiego C. jest właściwym sposobem jej złożenia.
Pozbawione jakichkolwiek podstaw jest również twierdzenie skarżącego, iż nie miał informacji jak dotrzeć do biura podawczego Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., skoro w zawartym w doręczonej mu decyzji pouczeniu był wyraźnie podany adres Kolegium.
Mając powyższe względy na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie znalazł przesłanek do przywrócenia terminu, określonych w art. 86 § 1 p.p.s.a. i dlatego orzekł jak w sentencji.