Uzasadnienie
W dniu 31 stycznia 2018r. (data stempla pocztowego) G. N. (dalej jako skarżąca) reprezentowana przez r. pr. W. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] grudnia 2017r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 8 marca 2018r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie 2 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem. Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 22 marca 2018r. Ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przypadł zatem na dzień 29 marca 2018r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, pełnomocnik skarżącej nie nadesłał brakujących odpisów skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej nie nadesłał brakujących odpisów skargi.
W odniesieniu do kwestii skutków prawnych niedołączenia do skargi jej odpisów oraz nieuzupełnienia takiego braku formalnego w przepisanym do dokonania tej czynności terminie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 18 grudnia 2013 r. I OPS 13/13 (ONSAiWSA 2014/3/29) przyjmując, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.