Uzasadnienie
A. Z. zawróciła się przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłat sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 14 czerwca 2011 r. wynika, że skarżąca jest osobą samotną i chorą. Jedynym źródłem jej utrzymania jest świadczenie emerytalne w miesięcznej wysokości 650 zł.
Wnioskodawczyni mieszka w lokalu komunalnym o powierzchni 20 m2. Nie ma jakichkolwiek nieruchomości, wartościowych przedmiotów, ani zasobów pieniężnych.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Otrzymywane przez skarżącą świadczenie (650 zł) pozwala na zaspokojenie co najwyżej podstawowych potrzeb życiowych. Nie posiadając przy tym ani zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów wnioskodawczyni nie jest w stanie poczynić oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania.
To ustalenie obliguje do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.