Uzasadnienie
T. S. (skarżący) po doręczeniu mu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, w terminie do dokonania tej czynności, złożył w wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF wniosku wynika, że skarżący pozostaje na utrzymaniu dorosłego syna. Nie posiada domu ani mieszkania, wskazał, że jest właścicielem niezabudowanej działki o pow. 3000 m, bez dostępu do drogi – postępowanie w tej sprawie toczy się przed sądem od 14 lat. Jego syn jest właścicielem [...] nieruchomości przy ul. [...] w W. Skarżący oświadczył, że "oczekuje na rentę". Jego syn uzyskuje dochód w wysokości 1350 zł netto z tytułu pracy.
Skarżący nie ma oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych.
Zważono co następuje:
Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przez skarżącego jest uzasadniony, ponieważ wykazał on, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.).
Trzeba podkreślić, że udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
Sytuacja dochodowa skarżącego jest obiektywnie trudna. Skarżący pozostaje bowiem na utrzymaniu syna, którego dochód wynosi 1350 zł netto. W tej sytuacji, należy stwierdzić, że skarżący nie ma możliwości pozyskania środków finansowych, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W konsekwencji zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w żądanym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.