Uzasadnienie
W dniu 14 marca 2006 r. J. G. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...] w przedmiocie uznania za niezasadne zażalenia na podstawie art. 37 § 2 kpa.
W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznawało zażalenie J. G. na bezczynność Wójta Gminy N. W zaskarżonym postanowieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. słusznie wskazało w pouczeniu, że w przypadku dalszej zwłoki stronie przysługuje skarga na bezczynność organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skargę wniesioną w niniejszej sprawie należy uznać za niedopuszczalną.
Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie wyrażał pogląd, że na postanowienie wydane w ramach art.37 §2 kpa nie służy zażalenie, gdyż nie kończy ono postępowania w sprawie, ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty (wyrok NSA z dnia 13 marca 2001 r., sygn.akt I SAB 246/00).
Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżącemu, który wyczerpałby tryb postępowania przed organami administracji publicznej w sprawie bezczynności, przysługuje samoistna skarga do sądu administracyjnego na bezczynność, o czym słusznie skarżący J. G. został pouczony w postanowieniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. W tym stanie rzeczy na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz.1279 ze zm.) należało postanowić jak w sentencji.