Uzasadnienie
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy złożyła K. W. W zarządzeniu z dnia 16 kwietnia 2014 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych oraz nadesłania 5 odpisów skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 25 kwietnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 24 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość wpisu określa Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 2 tego rozporządzenia, wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zagospodarowania przestrzennego wynosi 500 zł.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu w wyznaczonym wezwaniem terminie, podlega odrzuceniu. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu przez skarżącą upłynął w dniu 2 maja 2014 r. Z danych zawartych w rejestrze opłat sądowych wynika, że wpis od skargi nie został uiszczony do dnia 16 maja 2014 r. (k. 26 akt sądowych). W związku z tym skarga podlega odrzuceniu ze względu na brak spełnienia wymogów dotyczących opłat sądowych. Nie uzupełniono także braków formalnych skargi, co również stanowi podstawę odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 47 § 1 i art. 49 § 1 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.