Uzasadnienie
L. P. (dalej "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w przedmiotowej sprawie.
We wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF z dnia 4 kwietnia 2018 r. skarżąca podała, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca nie posiada żądnego majątku, otrzymuje świadczenie dla osób w procedurze o udzielenie ochrony międzynarodowej w wysokości 750 zł miesięcznie. Z kwoty tej opłaca wynajem pokoju, kupuje wyżywienie, odzież, środki czystości.
Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając sytuację materialną skarżącej wzięto pod uwagę, że nie posiada zasobów pieniężnych, majątku, pozostaje na utrzymaniu państwa polskiego (świadczenie socjalne w wysokości 750 zł miesięcznie). Należy uznać, że świadczenie to - mając na uwadze jego wysokość oraz aktualny poziom cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego – w całości przeznaczone jest na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych skarżącej. W tej sytuacji uzasadnione jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym gdyż wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych (na obecnym etapie postępowania jest to wpis od skargi w wysokości 100 zł), bez uszczerbku utrzymania koniecznego. W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącej prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem jej prawa do sądu.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.