Uzasadnienie
A. O. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Z treści złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 29 maja 2012 r., kopii pocztowego przekazu pieniężnego z maja bieżącego roku oraz znajdujących się w aktach administracyjnych dokumentów z postępowania egzekucyjnego dotyczącego zaległości z tytułu tzw. renty plastycznej wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie synem, który jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Jedyne źródło utrzymania dwuosobowej rodziny stanowi emerytura skarżącego w wysokości 2.402,92 zł brutto miesięcznie. Po potrąceniu z niej zaliczki na podatek dochodowy, składki ma ubezpieczenie zdrowotne, a także sumy egzekwowanej na pokrycie należności z tytułu tzw. renty planistycznej, wysokość świadczenia do wypłaty wynosi 1.385,93 zł.
Ze względu na zły stan zdrowia skarżący zmuszony jest wydatkować około 350 zł miesięcznie na zakup niezbędnych laków.
Majątek A. O. stanowią dom o powierzchni 100 m2 wraz z pomieszczeniami gospodarczymi oraz nieruchomość rolna o powierzchni 1,69 ha, która nie przynosi dochodu.
Skarżący nie ma oszczędności, innych zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dochód uzyskiwany z emerytury A. O., po potrąceniu należności egzekwowanych na mocy tytułu wykonawczego, wynosi 1.385, 93 zł miesięcznie. Po odliczeniu wydatków na zakup niezbędnych leków, do dyspozycji skarżącego i jego syna pozostaje więc kwota około 1.036 zł, co daje 518 zł na jedną osobę.
Przy aktualnym poziomie cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie, środki na wskazanym poziomie nie pozwalają skarżącemu, który nie ma ani zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów, poczynić oszczędności do granic zabezpieczenia konicznych kosztów utrzymania siebie i syna.
Przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie zostały więc spełnione.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.