Uzasadnienie
W piśmie z dnia 16 lutego 2017 r. M. J. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] orzekającą o wymeldowaniu z pobytu stałego N. K. wraz z małoletnim synem M. K. z lokalu nr [...] położonego w [...] przy ul. [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] przysługiwało skarżącej, zgodnie z zawartym w nim pouczeniem, odwołanie, które należało złożyć w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji. Skarżąca z tego trybu skorzystała i z takim odwołaniem wystąpiła, które jest przedmiotem rozpoznania przez Wojewodę [...]. Dopiero od tego aktu administracyjnego, który zostanie wydany przez Wojewodę [...] będzie przysługiwać skarga do Sądu. Tymczasem skarżąca, prócz wystąpienia z odwołaniem, wniosła na decyzję Prezydenta [...] również skargę do sądu administracyjnego z pominięciem toku instancji, co czyni ją niedopuszczalną i stanowi podstawę do jej odrzucenia, bowiem skarżąca uczyniła przedmiotem skargi decyzję wydaną w postępowaniu administracyjnym w pierwszej instancji, podczas gdy skarga do Sądu będzie przysługiwać dopiero od decyzji wydanej przez organ odwoławczy.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.