Uzasadnienie
M. N. (dalej: "skarżąca") w skardze na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF z dnia 2 marca 2017 r. wynika, że skarżąca stara się o przyznanie statusu uchodźcy w Polsce. Wraz z małoletnim synem mieszka w ośrodku dla uchodźców. Jedynym źródłem utrzymania jest świadczenie z Urzędu do Spraw Cudzoziemców w wysokości 419 zł. Skarżąca nie dysponuje nieruchomościami, zasobami pieniężnymi czy przedmiotami wartościowymi.
Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając sytuację materialną skarżącego wzięto pod uwagę, że nie posiada żadnego majątku, oszczędności. Skarżąca i jej syn uzyskują jedynie pomoc od państwa w ramach tzw. procedury uchodźczej w wysokości 419 zł miesięcznie. Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, gdyż wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.