Uzasadnienie
W dniu 26 marca 2015 r. V. Y. złożyła do sprawy IV SA/Wa 793/15 wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Sprawa o podanej wyżej sygnaturze nie została zakończona przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Na obecnym etapie postępowania strona jest zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 300 zł.
Wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżąca uzasadniła trudną sytuacją majątkową i osobistą. V. Y. pozostaje na utrzymaniu rodziców, którzy osiągają dochód w wysokości ok. 3.800 zł. brutto miesięcznie. Strona ponosi koszty związane z nauką języka polskiego. Jak oświadczyła, posiada oszczędności na kwotę ok. 7000 zł., z przeznaczeniem na kontynuowanie nauki w Polsce.
- V. Y. podała również, że jej rodzice posiadają dwa domy w [...] o wartości ok. 400.000 zł. oraz samochód o wartości 35.000 zł.
Stwierdzono co, następuje:
- V. Y. zwróciła się do Sądu o zwolnienie od kosztów sądowych, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.).
Według treści art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie pokryć kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku na poziomie koniecznego utrzymania. Koszty koniecznego utrzymania dotyczą według treści powołanego przepisu zarówno wnioskującego o prawo pomocy oraz najbliższych członków jego rodziny.
Zdaniem referendarza sądowego, ujawnione przez skarżącą dochody oraz majątek nie pozwalają nawet w najmniejszym stopniu wątpić w jej zdolność do poniesienia wiążących się z niniejszą sprawą kosztów sądowych. Innymi słowy, sytuacja majątkowa strony skarżącej nie powoduje konieczności przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nawet w części. Ciężar wpisu sądowego należnego z tytułu wniesienia skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców (tj. 300 zł.), oraz pozostałe opłaty i wydatki nie odbiją się negatywnie na możliwościach zakupu niezbędnych do egzystencji dóbr i usług (np. żywność, lekarstwa, opłaty za utrzymanie lokalu mieszkalnego). Wskazane w podaniu kwoty miesięcznych dochodów rodziców skarżącej, a przede wszystkim posiadane przez nią oszczędności, w zupełności wystarczą do pokrycia wszelkich kosztów postępowania sądowego oraz bieżących ciężarów utrzymania.
Sytuacja, w której znajduje się V. Y. nie jest tego rodzaju, aby istniała konieczność przyznania prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie. Rodzina skarżącej nie jest zagrożona bezdomnością czy ubóstwem. Tej oceny nie może zmienić złożone przez wnioskodawczynię oświadczenie, że posiadane oszczędności planuje przeznaczyć na naukę języka polskiego. Wskazanego wydatku nie można uznać za wydatki niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania strony skarżącej i jej rodziny. Jedynie wysokie prawdopodobieństwo powstania uszczerbku na wydatkach w zakresie zakupu żywności, lekarstw czy opłat za lokal mieszkalny mogłoby wpłynąć na przyznanie prawa pomocy. Biorąc pod uwagę stan dochodów i majątku rodziny skarżącej, nie sposób dopatrzeć się takiej ewentualności.
Dodatkowo należy wyjaśnić, że koszty sądowe niniejszego postępowania zostaną zasądzone na rzecz strony od organu w wyroku kończącym postępowanie, oczywiście o ile jej skarga zostanie przez Sąd uwzględniona.
Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.