Uzasadnienie
Z. P. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku wynika, że skarżący jest osobą samotną. Decyzją Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] skarżący został zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności.
Jako majątek nieruchomy skarżący wymienił dom o powierzchni 120 m2, garaż murowany i warsztat ślusarski. Wskazał przy tym, że wobec wskazanych nieruchomości wydano decyzje o nakazie rozbiórki.
Skarżący oświadczył, że nie ma oszczędności, ani innych zasobów pieniężnych. Utrzymuje się obecnie ze świadczeń z pomocy społecznej w formie nieodpłatnych posiłków i zasiłków celowych. Wyjaśnił, że koszty opału w sezonie zimowym wynoszą 150 zł miesięcznie, opłaty za energię elektryczną – 83 zł miesięcznie, a opłaty za gaz – 30 zł miesięcznie.
Rozpoznając wniosek, zważono co następuje:
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Z akt sprawy wynika, Z. P. znajduje się w trudnej sytuacji materialnej i życiowej. Nie posiada on jakichkolwiek oszczędności, ani majątku, który można by zbyć w celu pozyskania środków finansowych i aktualnie utrzymuje się dzięki pomocy społecznej, która ze swej istoty służy umożliwieniu osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości (art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - Dz. U. z 2015 r., poz. 163 ze zm.).
Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, orzeczono, jak w postanowieniu