Uzasadnienie
Stowarzyszenie " B." w dniu 29 listopada 2004r. wniosło skargę na uchwałę Nr [...] Rady Miasta i Gminy B. z dnia [...] listopada 2003r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta B. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Rada Miasta i Gminy B. uchwałą Nr [...] z dnia [...] października 2004r. odmówiła uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, w którym zarzucono, że uchwała z dnia [...] listopada 2003r. zapadła bez sporządzonej analizy zasadności przystąpienia do sporządzenia planu i stopnia zgodności przewidywanych rozwiązań z ustaleniami studium, przewidzianej art. 14 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zdaniem strony skarżącej załączona do uchwały analiza nie spełnia wymogów określonych ustawą. Sporządzający analizę Burmistrz Miasta i Gminy B. nie dokonał jakiejkolwiek analizy, czy przystąpienie do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w obecnych warunkach jest zasadne.
Analiza nie uwzględnia przyjętych w studium zasad ukształtowania sieci drogowej oraz nie ustosunkowuje się do opinii [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w W. z dnia [...] czerwca 2003r., określającej charakter obwodnicy oraz jej znaczenie dla ruchu lokalnego. Stowarzyszenie wniosło o uchylenie zaskarżonej uchwały.
W odpowiedzi na skargę Rada Miasta i Gminy B. wniosła o jej oddalenie, podnosząc,że zaskarżona uchwała wraz z analizą poddana była kontroli Wojewody [...], który nie stwierdził żadnych uchybień, w tym także w odniesieniu do kwestionowanej analizy. Zaskarżona uchwała reguluje tylko warunki przystąpienia do sporządzenia planu i nie narusza niczyjego interesu prawnego lub uprawnienia, gdyż jej postanowienia nie przesądzają o szczegółowych rozwiązaniach w planie, wywołujących wskazane skutki prawne. Ponadto podniesiono, że Stowarzyszenie nie ma legitymacji czynnej do wniesienia skargi na uchwałę z dnia [...] listopada 2004r., ponieważ nie został zachowany warunek z art. 101 ust.1 i 2a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym uzyskania pisemnej zgody osób reprezentowanych przez Stowarzyszenie. Zdaniem Rady Stowarzyszenie nie wykazało, że ww. uchwałą został naruszony jego interes prawny, jak tego wymaga art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, a więc nie spełniło wymogów, dających legitymację do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do regulacji art. 101 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. (j.t. Dz. U. 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze z.) skargę do sądu administracyjnego na uchwalę lub zarządzenie organu gminy, podjęte w sprawie z zakresu administracji publicznej może wnieść, tle że po wcześniejszym bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone podjętym aktem. Z tak sformułowanego przepisu wynika, że przedmiotem skargi może być uchwała organu gminu stanowiąca o obowiązkach lub uprawnieniach podmiotów, do których została skierowana.
Zagadnienia dotyczące uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego są uregulowane w przepisach ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), zwaną dalej ustawą. Zgodnie z art. 14 ust.1 tej ustawy rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego w celu ustalenia przeznaczenia terenów, w tym dla inwestycji celu publicznego, oraz określenia sposobów ich zagospodarowania i zabudowy. Integralną częścią tej uchwały jest załącznik graficzny przedstawiający granice obszaru objętego planem (ust.2). Z treści przytoczonego przepisy wynika, że przesłanką podjęcia uchwały o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest zamiar ustalenia przeznaczenia terenu, w tym dla inwestycji celu publicznego, oraz określenia sposobu ich zagospodarowania i zabudowy. Inaczej mówiąc, uchwała ta inicjuje jedynie działania zmierzające do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wskazanego w niej obszaru.
Jak stanowi ust. 5 art. 14 cyt. wyżej ustawy przed podjęciem tej uchwały wójt, burmistrz albo prezydent miasta wykonuje analizę dotyczącą zasadności przystąpienia do sporządzenia planu i stopnia zgodności przewidywanych rozwiązań z ustaleniami studium, przygotowuje materiały geodezyjne do opracowania planu oraz ustala niezbędny zakres prac planistycznych. Przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie stawiają żadnych wymogów do trybu i zasad sporządzenia analizy oraz nie przewidują poddania jej kontroli legalności przez wojewodę, co wynika z art. 20 ust. 2 ustawy oraz przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587).
Uchwała ta stanowi podstawę do przystąpienia do sporządzenia projektu miejscowego plany zagospodarowania przestrzennego zgodnie z przyjętym wcześniej studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz przepisami odrębnymi (art. 15) i otwiera drogę do składania wniosków do planu (art. 17 pkt.1). Po wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu każdy, kto kwestionuje ustalenia przyjęte w tym projekcie może wnieść uwagi w sposób i w terminie określonym w art. 17 ust.1 i 2 ustawy.
W świetle przytoczonych regulacji należy stwierdzić, że zarzuty skargi odnoszące się do lokalizacji drogi obwodnicy drogi wojewódzkiej na terenie objętym zaskarżoną uchwałą mają charakter wniosków do planu albo jako uwagi mogą być wniesione etapie wyłożenia projektu planu, a w dalszej kolejności mogą ewentualnie stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego na uchwałę o uchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania terenu wskazanego w uchwale o przystąpieniu do jego sporządzenia, gdyż dopiero na plan miejscowy, jako akt prawa miejscowego (art. 14 ust. 8), przysługuje skarga.
Powyższe wywody prowadzą do wniosku, że uchwała o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie wywołuje żadnych skutków prawnych w sferze praw i obowiązków podmiotów (właścicieli nieruchomości i inwestorów), co trafnie zostało podniesione w odpowiedzi na skargę, a to sprawia, że skargę należało, jako niedopuszczalną, odrzucić.
Nietrafny jest zarzut poniesiony w odpowiedzi na skargę,że Stowarzyszenie nie spełniło wymogu z art. 101 ust.1 i 2a ustawy o samorządzie gminnym, gdyż z akt sprawy wynika, że mieszkańcy udzieli pisemnej zgody do ich reprezentowania.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 ust.1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.