Uzasadnienie
W dniu 9 kwietnia 2019 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] od decyzji Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego.
Zarządzeniem z dnia 9 kwietnia 2019 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała wnoszącego sprzeciw do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu, w terminie siedmiu dni pod rygorem jego odrzucenia, przez nadesłanie dokumentu, z którego wynika uprawnienie Z. T. do podpisania sprzeciwu wniesionego w imieniu Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...].
Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone wnoszącemu sprzeciw w dniu 18 kwietnia 2019 r. W dniu 25 kwietnia 2019 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego) wnoszący sprzeciw nadesłał poświadczone za zgodność z oryginałem: a) pełnomocnictwo nr [...] z dnia [...] listopada 2016 r. do podejmowania w ramach zwykłego zarządu wszelkich czynności w zakresie spraw będących przedmiotem statutowej działalności Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] w zakresie wymienionym w tym pełnomocnictwie w punktach [...], b) uchwałę nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. w sprawie wyboru Wicemarszałków Województwa [...] oraz c) uchwałę nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. w sprawie wyboru członków Zarządu Województwa [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Natomiast stosownie do treści art. 64b § 1 tej ustawy, do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 64b § 2 powołanej ustawy, sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 powołanej ustawy każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze takiego dokumentu przed sądem.
Jak wynika z akt sprawy, wnoszący sprzeciw nadesłał w wyznaczonym terminie pełnomocnictwo nr [...] z dnia [...] listopada 2016 r. udzielone Z. T. – dyrektorowi Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] do działania w zakresie wymienionym w tym pełnomocnictwie w punktach [...]. Jednakże w pełnomocnictwie tym zastrzeżono, że Z. T. owszem jest umocowany do podejmowania wszelkich czynności w zakresie spraw będących przedmiotem statutowej działalności Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...], ale tylko w ramach zwykłego zarządu. Tymczasem wniesienie do sądu administracyjnego sprzeciwu od decyzji stanowi czynność procesową przekraczającą zakres zwykłego zarządu.
Ponadto z pełnomocnictwa tego wynika, że Z. T. jest umocowany do podejmowania czynności w sprawach wynikających ze statutowej działalności Zarządu, do pełnomocnictwa nie dołączono jednak statutu Zarządu, na który powołano się w pełnomocnictwie. Z żadnego z jedenastu punktów nadesłanego pełnomocnictwa również nie wynika umocowanie Z. T. do podpisania sprzeciwu od decyzji udzielającej pozwolenia wodnoprawnego, wydanego na podstawie przepisów ustawy Prawo wodne i wniesienia go do sądu administracyjnego.
Wobec nieprawidłowego uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.