Uzasadnienie
W dniu 14 czerwca 2016r.
po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi D. K. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 28 stycznia 2016 roku w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na odstępstwo od zakazu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok, w którym oddalił skargę.
Zgodnie z 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 14 czerwca 2016r. upłynął z dniem 21 czerwca 2016r.
W dniu 2 sierpnia 2016r. skarżąca D. K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego L. S., wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 14 czerwca 2016r. o sygn. akt IV SA/Wa 802/16.
W uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżącej podniosła, że w dniu 08.05.2016r. uległa wypadkowi, w wyniku którego nastąpiło złamanie kości piszczelowej kończyny prawej. W dniu 10.05.2016r. pełnomocnik skarżącego przeszła operację kończyny dolnej. Pełnomocnikowi skarżącej zalecono ograniczenie chodzenia i chodzenie w asekuracji kul łokciowych oraz zakazano obciążania kończyny operowanej. W dniu 23.06.2016r. oraz w dniu 21.07.2016r. podczas wizyt kontrolnych zlecono pełnomocnikowi skarżącej dalsze ograniczenie chodzenia. Pełnomocnik skarżącej od dnia 10.05.2016r. do 02.08.2016r. nie miała możliwości samodzielnego poruszania się na dalsze odległości, wykluczone było przebywanie w pozycji siedzącej czy też obciążanie w 100% operowanej nogi. Od 01.08.2016r. lekarz prowadzący zezwolił na chodzenie o jednej kuli. Pełnomocnik skarżącego prowadzi kancelarię jednoosobowo, a nagły wypadek i operacja uniemożliwiły jej sporządzenie wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 14.06.2016r.
Pełnomocnik skarżącej wskazał, że przyczyny uchybienia terminu ustała w dniu 01.08.2016r., tj. w dniu w którym pełnomocnik skarżącej odczuła na tyle poprawę stanu zdrowia, iż mogła udać się do siedziby kancelarii (wniosek k. 32 – 33).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 718 t. j. - dalej: "p.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).
Tryb złożenia wniosku o przywrócenie terminu szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Natomiast art. 87 § 2 p.p.s.a. stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wykaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej wnioskując o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w dniu 14czerwca 2016r. powołał się na okoliczność wypadku, jakiemu uległ w dniu 8 maja 2016r. Z treści złączonej karty informacyjnej leczenia szpitalnego wynika, że pełnomocnik skarżącej przebywała w szpitalu w okresie od 08.05.2016r. do 13.05.2016r. Przy opuszczeniu szpitala zakazano pełnomocnikowi skarżącej obciążania kończyny operowanej. Przy czym pełnomocnik skarżącej mogła chodzić w ograniczonym zakresie w asekuracji kul łokciowych (karta informacyjna k. 25).
Jednocześnie lekarz wydając pełnomocnikowi skarżącej zwolnienie lekarskie na okres od 08.05.2016r. do 23.06.2016r. wskazał, że pełnomocnik skarżącej może chodzić. Takie wskazanie lekarskie zostało umieszczone w rubryce 15 zwolnienia lekarskiego ZUS [...] wydanego w dniu 13.05.2016r. (k. 36). Z uwagi na wskazania lekarskie zawarte zarówno w treści karty informacyjnej z leczenia szpitalnego, jak również w treści zwolnienia lekarskiego z dnia 13.05.2016r. należy stwierdzić, że pełnomocnik skarżącej mogła poruszać się okresie od 08.05.2016r. do 23.06.2016r. w asekuracji kul łokciowych, co gwarantowało jej nieobciążanie jednej z kończyn dolnych. Nie uszło również uwadze Sądu, że w dniu 20 maja 2016 roku pełnomocnik skarżącej wniosła do tut. Sądu pismo procesowe za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. (pismo procesowe wraz z kopertą k. 22 – 27). Powyższe wskazuje niezbicie, że pełnomocnik skarżącej miała możliwość samodzielnego poruszania się, nie musiała stale leżeć lub przebywać w pozycji siedzącej, samodzielnie wysyłała korespondencję do Sądu, a co za tym idzie miała możliwość złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 14 czerwca 2016r. w ustawowym terminie.
W ocenie Sądu argumentacja odnosząca się do jednoosobowego prowadzenia kancelarii w przedmiotowej sprawie nie stanowi przesłanki do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z treści pełnomocnictwa z dnia 12 października 2012r. (k.
12) udzielonego przez skarżącą radcy prawnemu L. S. jednoznacznie wynika, iż pełnomocnictwo upoważniało do udzielania dalszych pełnomocnictw. W sytuacji długotrwałej choroby pełnomocnik skarżącej mogła udzielić dalszego pełnomocnictwa (substytucji) innemu radcy prawnemu, adwokatowi, prawnikowi zagranicznemu wykonującemu stałą praktykę w zakresie wynikającym z ustawy o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej w trybie art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o radcach prawnych (Dz. U. 2016, poz. 233 j.t.). Nic nie stało również na przeszkodzie aby za pośrednictwem faksu lub poczty elektronicznej pełnomocnik skarżącej zwróciła się do właściwej izby radców prawnych z wnioskiem o wyznaczenie w trybie art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o radcach prawnych zastępcy radcy prawnego z uwagi na czasową niemożność wykonywania czynności zawodowych.
W ocenie Sądu wykazane przez stronę skarżącą okoliczności nie wykluczały możliwości zachowania terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 14 czerwca 2016r. Pełnomocnik skarżącej mógł się samodzielnie poruszać w okresie od 08.05.2016r. do 23.06.2016r., co zostało jednoznacznie wskazane w zaleceniach lekarskich. Jeżeli pełnomocnik skarżącej nie czuł się na silach aby samodzielnie złożyć wniosek procesowy mógł ustanowić pełnomocnika substytucyjnego lub wystąpić do izby radców prawnych o wyznaczenie zastępcy. Mając powyższe na uwadze, uznać należy, iż skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 14.06.2016r., a wskazane przez niego przyczyny nie usprawiedliwiają uchybienia terminu.
Z powyższych względów na mocy art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.