Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 r. ([...]) Główny Inspektor Sanitarny, po rozpatrzeniu zażalenia I. D. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] stycznia 2006 r. (nr [...]) przekazujące według właściwości [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w W. wniosek w sprawie uciążliwości zapachowych punktu zlewnego ścieków przy oczyszczalni "M." w T., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W przedmiotowej sprawie I. D. oraz W. M., M. M., M. O., P. S., Z. D., M. L. pismem z dnia 22 grudnia 2005 r. wystąpili do Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z wnioskiem o podjęcie działań w celu usunięcia uciążliwości zapachowych punktu zlewnego ścieków w oczyszczalni ścieków "M." w T..
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. wskazanym wyżej postanowieniem z dnia [...] stycznia 2006 r. uznał, iż nie jest organem właściwym do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku i przekazał sprawę zgodnie z właściwością do [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w W. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że nadzór nad obiektami, o których mowa we wniosku nie należy do kompetencji Wojewódzkiej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej w W. Nadzór nad tego typu obiektami oraz pomiary powietrza atmosferycznego pod względem emisji zanieczyszczeń dokonuje Inspekcja Ochrony Środowiska zgodnie z art. 1, art. 2 pkt 1, art. 9 pkt 2 oraz art. 12 pkt 4 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (t.j.: Dz. U. z 2002 r., Nr 112, poz. 982 ze zm.) oraz art. 1 pkt 1, art. 141 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.).
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła I. D., wskazując przede wszystkim na uciążliwości zapachowe związane z uruchomioną w 2005 r. oczyszczalnią ścieków oraz kierując zastrzeżenia pod adresem organów Inspekcji Ochrony Środowiska. Główny Inspektor Sanitarny wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, nie znajdując podstaw do jego zmiany. W uzasadnieniu powołał się m. in. na art. 8 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska, który stanowi, iż w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Ochrony Środowiska organem właściwym jest, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, wojewódzki inspektor ochrony środowiska. Główny Inspektor Sanitarny stwierdził, że organ pierwszej instancji sprawę załatwił prawidłowo i jako organ niemający kompetencji organów Inspekcji Ochrony Środowiska, zgodnie z art. 65 § 1 kpa, przekazał sprawę [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w W. Omawiane postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego stało się przedmiotem skargi I. D. Ze skargi, pism procesowych oraz oświadczenia złożonego do protokołu na rozprawie w dniu 27 września 2006 r. wynika, że skarżąca sprzeciwia się kierowaniu sprawy do Wojewódzkiej Inspekcji Ochrony Środowiska w W., gdyż w jej ocenie, organ ten działa bardzo niesprawnie i ukrywa wiele faktów.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie prawa nie narusza.
Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowił przepis art. 65 § 1 kpa, zgodnie z którym, jeżeli organ, do którego wniesiono podanie nie jest właściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Z treści omawianego przepisu wynika dla organu obowiązek kontroli właściwości do rozstrzygnięcia sprawy i to zarówno właściwości rzeczowej, miejscowej jak i instancyjnej.
W niniejszej sprawie Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. prawidłowo uznał, iż podanie I. D. oraz innych mieszkańców terenów przyległych do oczyszczalni ścieków "M." w T., należy przekazać zgodnie z właściwością do [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w W. We wskazanym piśmie wnioskodawcy domagali się "bezzwłocznego podjęcia działań w celu usunięcia uciążliwości wykraczającej poza określone granice działki (emisji aerozoli mikrobiologicznych, emisji złowonnych zapachów)". Ich zdaniem zasięg i stopień uciążliwości stwarza zagrożenie dla środowiska naturalnego, a Gminne Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji prowadzące eksploatację oczyszczalni jest zobowiązane, podjąć wszelkie możliwe środki zapobiegawcze w celu ochrony środowiska, w szczególności przeciwdziałać zanieczyszczeniom.
W ocenie Sądu, mając na uwadze treść ww. pisma, prawidłowo uznano, powołując się na przepisy ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (tekst jednolity: Dz. U. z 2002 r., Nr 112, poz. 982 ze zm.) oraz ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.), iż jest to sprawa z zakresu zadań Inspekcji Ochrony Środowiska.
Zgodnie z art. 1 cytowanej ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska, Główny Inspektor Ochrony Środowiska został powołany do kontroli przepisów o ochronie środowiska oraz badania stanu środowiska. Do zadań Inspekcji Ochrony Środowiska należy m. in. kontrola przestrzegania przepisów o ochronie środowiska i racjonalnym użytkowaniu zasobów przyrody (art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy). W rozdziale 3 omawianej ustawy ustawodawca określił w jaki sposób organy Inspekcji Ochrony Środowiska winny wykonywać zadania kontrolne.
W niniejszej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych sprawy, skarżąca kierowała pisma w przedmiocie uciążliwości związanych z sąsiedztwem oczyszczalni ścieków do organów Inspekcji Ochrony Środowiska. Uznała jednak, że organy te działają niesprawnie i nie podejmują należytych działań. Należy jednak stwierdzić, że negatywna ocena działań organu, sama w sobie nie może stanowić podstawy przekazania sprawy do rozpatrzenia innemu organowi, gdyż o właściwości organu do załatwienia danej sprawy decydują odpowiednie przepisy prawne.
Sąd podziela stanowisko organów orzekających w przedmiotowej sprawie, iż sprawa, o której mowa w pismach skarżącej, dotyczących uciążliwości związanych z funkcjonowaniem oczyszczalni ścieków, należy do właściwości Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w W. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.