Uzasadnienie
Skarżący M. P., w piśmie z dnia 5 lutego 2006 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę zawierając w niej wniosek o nakazanie Urzędowi Gminy L. zameldowania skarżącego na pobyt stały i jednocześnie wystawienia rachunku od majątku, jako podatnikowi.
Sąd zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. z 2001 r. Nr 87, poz. 960, ze zm.), organ gminy prowadzący ewidencję ludności jest obowiązany na podstawie zgłoszenia dokonać zameldowania lub wymeldowania przez zarejestrowanie danych dotyczących osoby i miejsca jej pobytu, jak również innych zdarzeń objętych obowiązkiem meldunkowym. Według zaś art. 47 ust. 2 powołanej ustawy, jeżeli zgłoszone dane budzą wątpliwości, o dokonaniu zameldowania lub wymeldowania rozstrzyga właściwy organ gminy.
W rozpatrywanej sprawie skarżący ponawia wnioski do Wójta Gminy L. o zameldowanie, w wyniku których jest informowany o konieczności uzupełnienia wniosku o stosowne dokumenty mające potwierdzać tytuł prawny skarżącego do lokalu, w którym ma nastąpić zameldowanie.
Wójt Gminy L. nie wydał jednak w tym przedmiocie jakiejkolwiek decyzji administracyjnej, stosownie do art. 47 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych. Również skarżący, nie wyczerpał wobec Wójta Gminy L. środków zaskarżenia określonych w art. 37 §1 kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 52 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), polegających na złożeniu zażalenia do organu wyższego stopnia, gdy w uznaniu skarżącego Wójt Gminy L. pozostaje w bezczynności.
Niewyczerpanie środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji czyni skargę M. P. do sądu administracyjnego przedwczesną, a przez to niedopuszczalną, dlatego na podstawie art. 58 §1 pkt 6 w zw. z art. 52 ust. 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.