Uzasadnienie
C. Z. wskazując, iż działa jako pełnomocnik I. R. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia [...] lutego 1997 r. nr [...].
I. R. zmarła w dniu [...] maja 2005 r. Jej spadkobierczyniami są K. M. i B. S. K. M. nie podtrzymała skargi (pismo - k. 114), a B. S. jej nie popiera (pismo k. - 145). Oświadczenia te stanowią w istocie cofnięcie skargi.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", skarżący może cofnąć skargę.
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, ponieważ nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Wobec skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącego Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy.