Uzasadnienie
- V. K. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 5 lutego 2014 r. (data stempla pocztowego), skargi z dna 28 listopada 2013 r. oraz nadesłanego na wezwanie, dodatkowego oświadczenia z dnia 28 marca 2014 r. wynika, że skarżąca nie jest zatrudniona i nie otrzymuje jakichkolwiek świadczeń. Utrzymuje się z prac dorywczych, które przynoszą dochód w wysokości około 200 zł miesięcznie, jednakże w bieżącym roku nie podejmowała jeszcze takich prac i aktualnie nie uzyskuje jakiegokolwiek dochodu. Obecnie mieszka w [...] ([...]) u córki i zięcia, którzy zapewniają jej również wyżywienie i ubranie. Córka i zięć wychowują dwoje dzieci, utrzymując się z pracy na roli w gospodarstwie treściowej.
Skarżąca nie ma rachunku bankowego, oszczędności, innych zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skarżąca, pozostając aktualnie na wyłącznym utrzymaniu członków najbliżej rodziny, u których mieszka, i od których otrzymuje artykuły pierwszej potrzeby, jak żywność i ubrania, nie może poczynić oszczędności bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Nie dysponując przy tym ani oszczędnościami, ani wartościowymi przedmiotami, które mogłaby zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków, nie może wygospodarować środków na poniesienie kosztów postępowania przed sądem.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.