Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (por. wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 16). Ponadto, mówiąc o błędzie pisarskim należy mieć na uwadze widoczne, wbrew zamierzeniom Sądu, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów.
Ponadto w świetle art. 138 powołanej ustawy sentencja wyroku powinna zawierać m. in. imię i nazwisko prokuratora, jeżeli brał udział w postępowaniu.
Mając powyższe na uwadze należało uznać, że w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do uwzględnienia wniosku prokuratora Prokuratury Okręgowej w G. o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej i sprostowania sentencji wyroku z dnia 10 czerwca 2013 r., albowiem z akt sprawy jednoznacznie wynika, że komparycja wyroku zawiera oczywistą omyłkę pisarską polegającą na niezamierzonym opuszczeniu imienia i nazwiska prokuratora, który brał udział w postępowaniu w niniejszej sprawie.
Z powyższych względów, na podstawie art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.