Uzasadnienie
S. L. wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2015 r. w sprawie odmowy nadania statusu uchodźcy w RP i innych form ochrony międzynarodowej, złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący oświadczył, że wraz z żoną oraz dwójką małoletnich pozostaje w procedurze uchodźczej. W związku z tym rodzina otrzymuje świadczenia z Urzędu do Spraw Cudzoziemców w wysokości 1500 zł. miesięcznie (375 zł. na osobę) tytułem pomocy socjalnej, które w całości przeznacza na niezbędne utrzymanie.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Złożony przez S. L. wniosek o przyznanie prawa pomocy jest uzasadniony.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Przyznanie prawa pomocy, ma na celu zapewnienie dostępu do sądu stronie, której brak środków finansowych dostęp ten uniemożliwia.
Zdaniem referendarza sądowego skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania sądowego, a zatem znajduje się w sytuacji opisanej w przepisie art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy. Wnioskodawca znajduje się w skomplikowane sytuacji życiowej, utrzymuje się z tzw. świadczeń uchodźczych, nie posiada majątku ani oszczędności.
Biorąc to wszystko pod uwagę, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy, referendarz sądowy orzekł jak w sentencji postanowienia.