Uzasadnienie
W. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na wskazaną w sentencji decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...].
W nadesłanym formularzy PPF skarżący oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Źródłem utrzymania skarżącego oraz jego małżonki są świadczenia emerytalne w łącznej wysokości 2285 zł. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
Uzupełniając na wezwanie Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący w piśmie z dnia 11 sierpnia 2009 r. określił kwotę wydatków ponoszonych na utrzymanie mieszkania. Z nadesłanego pisma oraz dokumentów źródłowych, m.in. dowodów wpłaty wynika, iż skarżący w okresie ostatnich 4 miesięcy poniósł wydatki na energię elektryczną w łącznej wysokości 256, 95 zł, oraz gaz w łącznej wysokości 2458, 77 zł. Skarżący ponadto oświadczył, iż stan jego zdrowia oraz jego małżonki wymaga stałego leczenia z czym wiąże się konieczność wydatkowania niebagatelnych dla niego kwot na zakup niezbędnych lekarstw ok. 500 zł miesięcznie.
Rozpoznając wniosek, stwierdzono co następuje:
Na gruncie obowiązujących regulacji prawnych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Jednakże przepisy postępowania sadowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nieposiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Należy dodać, że prawo pomocy może dotyczyć wyłącznie postępowania przed sądem administracyjnym i nie rozciąga się na postępowanie administracyjne.
W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżącego dotyczy obu instytucji prawa pomocy tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Ze względu na tak określone granice wniosku, skarżący powinien udowodnić, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Do wykazania tej okoliczności zobowiązuje go przepis art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.).
Stan majątkowy, dochodowy i rodzinny skarżącego opisany we wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF oraz piśmie z dnia 11 sierpnia 2009 r. zobowiązuje do przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Udowodnił on bowiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Skarżący oraz jego żona uzyskują wprawdzie stałe dochody z tytułu emerytury w łącznej wysokości 2285 zł netto, jednak wysokość tych świadczeń przy uwzględnieniu kwoty wydatków jakie ponoszą na lekarstwa, stałą opiekę medyczną oraz koszty utrzymania mieszkania, daje podstawy by przypuszczać, iż w stosunku do skarżącego zachodzą przesłanki określone w przepisie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Skarżący jest osobą w podeszłym wieku- [...] lat, chorą, nie posiada potencjalnych możliwości dodatkowego zarobkowania. Uzasadnione jest więc przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o przepis art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 §1 § 2 pkt 7 P.p.s.a.