Uzasadnienie
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości wniósł J. S. W zarządzeniu z dnia 17 czerwca 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie trzech odpisów skargi celem przesłania ich uczestnikom postępowania. Przesyłka zawierająca wezwania była dwukrotnie awizowana w dniach 25 czerwca 2015 r. oraz 3 lipca 2015 r., a następnie zwrócona do Sądu w dniu 13 lipca 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Brak odpisu skargi celem jego doręczenia temu podmiotowi stanowi brak skargi, który uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. Nieuzupełnienie w terminie braku formalnego skargi, jakim jest złożenie skargi bez odpowiedniej liczby odpisów, stanowi podstawę odrzucenia skargi (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. I OPS 13/13).
Jak wskazuje art. 73 p.p.s.a., jeżeli pisma nie można doręczyć skarżącemu przez doręczenie zgodnie z przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiodniowym, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu czternastodniowego.
W przedmiotowej sprawie oprócz organu administracji publicznej występują również uczestnicy postępowania, dlatego konieczne było wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej trzech odpisów. Przesyłka zawierająca wezwanie była prawidłowo awizowana i w takiej sytuacji przyjmuje się fikcję jej doręczenia w ostatnim dniu, w którym możliwe było odebranie przesyłki przez skarżącego z urzędu pocztowego, czyli skuteczne doręczenie adresatowi. Termin do podjęcia przesyłki upłynął zatem w dniu 9 lipca 2015 r. Siedmiodniowy terminy zakreślony skarżącemu w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie trzech odpisów skargi upłynął w dniu 16 lipca 2015 r. Do dnia wydania tego postanowienia skarżący nie nadesłał odpisów skargi, a zatem nie uzupełnił braków formalnych skargi w terminie i w konsekwencji skarga podlega odrzuceniu.
Na marginesie należy zaznaczyć, że decyzja z dnia [...] stycznia 2015 r. jest także przedmiotem skargi w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 678/15, w której skarżący jest uczestnikiem postępowania, będzie mógł brać udział w rozprawie, kiedy zostanie ona wyznaczona, a także wnieść stosowne środki zaskarżenia na wydane w sprawie orzeczenia. Innymi słowy, odrzucenie skargi w przedmiotowej sprawie, nie pozbawia go możliwości udziału w innym postępowaniu sądowym, którego przedmiotem jest kontrola legalności decyzji z dnia [...] stycznia 2015 r.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należało orzec jak w punkcie pierwszym sentencji.
O punkcie drugim orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.