Uzasadnienie
T. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015r. nr [...], którym Kolegium na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchyliło pozostawienie Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2014r. odmawiające wydania zaświadczenia o bezdomności.
Kolegium przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Na rozprawie w dniu 30 października 2015r. T. G. działając przez profesjonalnego pełnomocnika cofnęła skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a." cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zostanie uznane za niedopuszczalne, jeżeli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w razie skutecznego cofnięcia skargi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159).
W ocenie Sądu cofnięcie skargi dokonane w rozpatrywanej sprawie było dopuszczalne i skuteczne.
Powyższe stanowiło podstawę do umorzenia postępowania sądowego w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 60 p.p.s.a., co znalazło wyraz w sentencji postanowienia.