Uzasadnienie
Skarżący A. i P. M. pismem z dnia 22 września 2008 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] umarzające postępowanie odwoławcze z zażalenia A. L. oraz D. i B. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na podstawie art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej ppsa, uprawnionym do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny.
Tym samym niezbędną przesłanką do wniesienia skargi jest posiadanie interesu prawnego czyli istnienie normy prawa materialnego, na podstawie której określona osoba może domagać się konkretyzacji uprawnień lub obowiązków bądź żądać przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu ochrony jego sfery praw i obowiązków przed naruszeniami dokonanymi tym aktem i doprowadzenia tego aktu do stanu zgodnego z prawem. W celu ustalenia interesu prawnego, a tym samym możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, niezbędnym jest istnienie związku o charakterze materialnym pomiędzy sytuacją faktyczną danego podmiotu, a normą prawa materialnego.
W przedmiotowej sprawie jest rzeczą oczywistą, że nie ma związku materialnoprawnego pomiędzy osobami wnoszącymi skargę, a normami prawa materialnego. Przedmiotem zaskarżonego postanowienia jest ocena, czy w postępowaniu administracyjnym toczącym się przed Wojewodą [...] mogą uczestniczyć A. L. oraz D. i B. B. Tym samym postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] sierpnia 2008 r. nie dotyczy osób wnoszących skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a z żadnego przepisu prawa materialnego nie wynika, aby osoby te mogły domagać się uczestnictwa w postępowaniu dotyczącym osób trzecich. Z tych względów należy stwierdzić, że A. i P. M. nie mają interesu prawnego do wniesienia skargi na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] września 2008 r., skoro postanowienie to dotyczy innych osób.
Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ppsa należało orzec jak w sentencji.