Uzasadnienie
E. S. w piśmie z dnia 9 listopada 2011 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie.
Z treści złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 22 grudnia 2011 r., a także z nadesłanych przez skarżącego dokumentów źródłowych wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i synem. Źródła dochodu trzyosobowej rodziny stanowią świadczenia emerytalne skarżącego w wysokości 1.339,19 zł netto miesięcznie oraz jego żony w wysokości 2.126,51 zł netto miesięcznie. Syn skarżącego jest osobą bezrobotną. Od 7 lutego 2011 r. utracił prawo do zasiłku dla bezrobotnych ze względu na upływ maksymalnego okresu jego pobierania.
Jako posiadany majątek skarżący wskazał mieszkanie o powierzchni 80 m2. Syn wnioskodawcy jest współwłaścicielem nieruchomości gruntowej o powierzchni 0,0415 ha. Skarżący nie ma wartościowych przedmiotów, zasobów pieniężnych, ani rachunku bankowego.
Wykazana przez skarżącego w piśmie z dnia 7 września 2011 r. średnia, miesięczna wysokość opłat związanych z eksploatacją mieszkania wynosi: opłaty za energię elektryczną - 191,69 zł, opłaty za gaz - 400,73 zł, opłaty za wodę i odprowadzenie ścieków - 107,70 zł. Koszty zakupu niezbędnych leków kształtują się na poziomie około 113 zł. Poza wymienionymi, skarżący ponosi także inne wydatki, których wysokości nie wykazał, jak opłaty za telefon, internet, telewizję, ubezpieczenie na życie i spłatę kredytu.
Rozpoznając wniosek skarżącego w zakresie ustanowienia adwokata należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zasadność wniosku skarżącego rozpatrzono w dwóch aspektach. Z jednej strony uwzględniono wysokość kosztów zastępstwa procesowego, jakie musiałby ponieść skarżący w przypadku korzystania z pomocy prawnej profesjonalnego pełnomocnika, z drugiej jej realne możliwości finansowe.
Z informacji zawartych w złożonym przez skarżącego formularzu PPF oraz dokumentach źródłowych nadesłanych przy piśmie z dnia 7 września 2011 r. wynika, że sytuacja materialna skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Należy mieć na uwadze, iż łączny dochód uzyskiwany ze świadczeń emerytalnych w gospodarstwie domowym skarżącego wynosi 3.465,70 zł netto, co daje 1155 zł na osobę. Wykazana przez stronę wysokość wydatków ponoszonych na eksploatację mieszkania i zakup niezbędnych leków wynosi średnio 813,12 zł miesięcznie. Ponadto strona ponosi jeszcze inne wydatki, jak opłaty za telefon, internet i telewizję oraz koszty spłaty kredytu.
Mając na względzie powyższe ustalenia faktyczne uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Złożone przez wnioskodawcę oświadczenie co do wysokości wydatków ponoszonych na bieżące utrzymanie uzasadnia przyjęcie, iż uzyskiwane przez niego oraz jego żonę dochody nie są wystarczające do pokrycia kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru.
Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.