Uzasadnienie
W piśmie z dnia 27 marca 2014 r. A. J., działając w imieniu własnym, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...], którą umorzono postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. z dnia [...] czerwca 2001 r. o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia pod nazwą "[...]".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, jako wniesionej na decyzję organu I instancji.
W piśmie z dnia 30 kwietnia 2014 r. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania, czy jego skarga została wniesiona na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania, czy postanowienie tego organu z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W piśmie z dnia 15 maja 2014 r. skarżący wskazał, że przedmiotem jego skargi jest decyzja z dnia [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie umorzenia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2).
Z powyższego wynika, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść od decyzji wydanej przez organ II instancji po rozpatrzeniu środka odwoławczego od decyzji wydanej przez organ I instancji.
W niniejszej sprawie A. J. przedmiotem skargi uczynił decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...], którą umorzono postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. z dnia [...] czerwca 2001 r. o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia pod nazwą "[...]".
Stanowisko co do przedmiotu skargi zostało podtrzymane przez A. J. również w piśmie z dnia 15 maja 2014 r.
Stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja została wydana w pierwszej instancji. Jak wynika z akt sprawy został wniesiony od niej środek zaskarżenia, po rozpatrzeniu którego postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednak przedmiotem skargi, mimo prawidłowego pouczenia o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, nie uczyniono tego postanowienia, a decyzję wydaną w pierwszej instancji.
Ponadto należy wskazać, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie na wniesienie środka zaskarżenia (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy). Pomimo takiego pouczenia A. J. wniósł skargę na tę decyzję, wydaną przez organ I instancji, choć nie przysługuje od niej skarga do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.