Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2010 r. umarzającą postępowanie w sprawie wydania decyzji stwierdzającej, że nieruchomość zabudowana - zespół pałacowo-parkowy, położona w obrębie P., gmina M., pow. g. nie podlegała pod działanie art. 2 ust 1 lit e dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13 ze zm., dalej w skrócie: dekret) w związku z § 5 ust 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. Nr 10, poz. 51 ze zm.).
Organy obu instancji - powołując się na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 marca 2010 r. sygn. akt P 107/08 - uznały, iż brak było podstawy prawnej do rozpoznania sprawy w drodze postępowania administracyjnego, co stanowi przesłankę bezprzedmiotowości postępowania. W ocenie organów w niniejszej sprawie właściwym do rozpoznania wniosku w przedmiocie podpadania danej nieruchomości pod działanie dekretu, jest sąd powszechny.
Z rozstrzygnięciem z dnia [...] grudnia 2010 r. nie zgodziła się E. Z. i wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżąca podniosła, iż postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 1 marca 2010 r. nie jest wiążące, a złożony wniosek o uznanie, że w/w nieruchomość nie podpadała pod działanie art. 2 ust 1 lit e dekretu, winien być rozpoznany przez organy administracji publicznej.
Pismem z 15 lutego 2011 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi poinformował Sąd, iż biorąc za podstawę uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2011 r. sygn. akt I OPS 3/10, decyzją z [...] stycznia 2011 r. uwzględnił skargę E. Z. w całości i uchylił zaskarżoną decyzję z [...] grudnia 2010 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Wobec powyższego Minister wniósł o umorzenie postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z kolei art. 54 § 3 powołanej ustawy stanowi, iż organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W niniejszej sprawie organ - do dnia rozpoczęcia rozprawy - uwzględnił w całości skargę E. Z. i decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję z [...] grudnia 2010 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Tym samym, skoro przestał istnieć przedmiot zaskarżenia to w konsekwencji postępowanie należało umorzyć jako bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a., orzekł o umorzeniu postępowania sądowego. Rozstrzygnięcie o kosztach oparto o treść art. 201 § 1 oraz art. 205 § 2 powołanej ustawy.