Uzasadnienie
D. P. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 17 marca 2014 r., pisma skarżącego z dnia 24 lutego 2014 r. oraz nadesłanego na wezwanie zaświadczenia Dyrektora Zakładu Karnego w P. dnia [...] maja 2014 r. wynika, że skarżący przebywa aktualnie w zakładzie karnym i nie jest zatrudniony. Do jego dyspozycji pozostaje 0,05 zł, a kwotę 734,72 zł stanowią środki zabezpieczone w ramach tzw. akumulacji (środki przekazywane skazanemu w chwili zwolnienia z zakładu karnego, przeznaczone na przejazd do miejsca zamieszkania i na utrzymanie). Skarżący nie dysponuje majątkiem nieruchomym, ani wartościowymi przedmiotami. Nie może też liczyć na wsparcie finansowe członków rodziny (ojca i siostry), którzy znajdują się w trudnej sytuacji materialnej.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przebywając aktualnie w zakładzie karnym, skarżący nie uzyskuje dochodu. Nie dysponuje również majątkiem nieruchomym, który mógłby przynieść dochód, ani majątkiem ruchomym, który mógłby zbyć w celu pozyskania środków finansowych. Z przedłożonego przez wnioskodawcę zaświadczenia Dyrektora Zakładu Karnego w P. wynika natomiast, że do dyspozycji D. P. pozostaje jedynie 0,05 zł. W świetle art. 113 § 2 i § 5 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557 ze zm.) jedynie ta kwota mogłaby zostać przekazana przez skarżącego na rachunek bankowy Sądu tytułem kosztów postępowania.
W tej sytuacji należy stwierdzić, że D. P. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.