Uzasadnienie
Spółka W. Sp. z o.o. z siedzibą w B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność dyrektora Rządowego Centrum Bezpieczeństwa, polegającą na umieszczeniu obiektu oczyszczalni ścieków w jednolitym wykazie obiektów, instalacji, urządzeń i usług wchodzących w skład infrastruktury krytycznej z podziałem na systemy.
Postanowieniem z dnia 17 października 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 2311/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. sp. z o.o. z siedzibą w B. na czynność Dyrektora Rządowego Centrum Bezpieczeństwa w przedmiocie umieszczenia obiektu w jednolitym wykazie obiektów, instalacji, urządzeń i usług wchodzących w skład infrastruktury krytycznej z podziałem na systemy odrzucił skargę.
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpatrzeniu skargi kasacyjnej W. sp. z o.o. od ww. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2013 r., sygn. akt IVSA/Wa 2311/13 o odrzuceniu skargi swoim postanowieniem z dnia z dnia 25 marca 2014r. sygn. akt. I OSK 3048/13 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
W uzasadnieniu swojego postanowienia NSA wskazał, że wbrew twierdzeniom Sądu I instancji przedmiot skargi podlega kontroli sądów administracyjnych i w związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien rozpoznać skargę merytorycznie.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W pierwszej kolejności należy podkreślić, że zgodnie z art. 190 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Z tej przyczyny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał sprawę pod względem merytorycznym.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, iż w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Rozpoznając skargę na czynność dyrektora Rządowego Centrum Bezpieczeństwa, polegającą na umieszczeniu obiektu oczyszczalni ścieków w jednolitym wykazie obiektów, instalacji, urządzeń i usług wchodzących w skład infrastruktury krytycznej z podziałem na systemy, Sąd doszedł do przekonania, że organ administracji powyższą czynnością nie dopuścił się naruszenia prawa.
Zaskarżona czynność została dokonana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 26 kwietnia 2007r. o zarządzaniu kryzysowym.
Zgodnie z art. 2 ww. ustawy: zarządzanie kryzysowe to działalność organów administracji publicznej będąca elementem kierowania bezpieczeństwem narodowym, która polega na zapobieganiu sytuacjom kryzysowym, przygotowaniu do przejmowania nad nimi kontroli w drodze zaplanowanych działań, reagowaniu w przypadku wystąpienia sytuacji kryzysowych, usuwaniu ich skutków oraz odtwarzaniu zasobów i infrastruktury krytycznej.
Z kolei art. 3 pkt 2 ustawy wyjaśnia pojęcie infrastruktury krytycznej, która musi być zabezpieczona na wypadek sytuacji nadzwyczajnych.
Infrastruktura krytyczna obejmuje systemy oraz wchodzące w ich skład powiązane ze sobą funkcjonalnie obiekty, w tym obiekty budowlane, urządzenia, instalacje, usługi kluczowe dla bezpieczeństwa państwa i jego obywateli oraz służące zapewnieniu sprawnego funkcjonowania organów administracji publicznej, a także instytucji i przedsiębiorców.
Ustawodawca wskazał, że infrastruktura krytyczna obejmuje systemy:
- a) zaopatrzenia w energię, surowce energetyczne i paliwa,
- b) łączności,
- c) sieci teleinformatycznych,
- d) finansowe,
- e) zaopatrzenia w żywność,
- f) zaopatrzenia w wodę,
- g) ochrony zdrowia,
- h) transportowe,
- i) ratownicze,
- j) zapewniające ciągłość działania administracji publicznej,
- k) produkcji, składowania, przechowywania i stosowania substancji chemicznych i promieniotwórczych, w tym rurociągi substancji niebezpiecznych;
Skarżąca Spółka W. we wniesionej skardze na czynność dyrektora Rządowego Centrum Bezpieczeństwa, polegającą na umieszczeniu obiektu oczyszczalni ścieków w jednolitym wykazie obiektów, instalacji, urządzeń i usług wchodzących w skład infrastruktury krytycznej - zarzuciła, przede wszystkim, że zaliczenie kanalizacji i urządzeń oczyszczalni ścieków do obiektów infrastruktury krytycznej było nieuprawnione i spowoduje bezzasadne obciążenie Spółki obowiązkami wynikającymi z faktu zaliczenia obiektów oczyszczalni do infrastruktury krytycznej.
Skarżąca podkreśliła, że organ administracji bezzasadnie wiąże kwestie oczyszczalni ścieków z problematyką zaopatrzenia w wodę na terenie obsługiwanym przez Spółkę.
Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd doszedł do przekonania, że zarzut ten jest bezzasadny.
Wynika to z faktu, że poważna awaria oczyszczalni ścieków, tak dużego ośrodka miejskiego, jakim jest B., może doprowadzić do zagrożenia ujęć wody, co z kolei może doprowadzić do zagrożenia systemu zaopatrzenia w wodę dla całego miasta.
W sytuacji awarii oczyszczalni ścieków spowodowanej przez czynniki naturalne bądź też przez celowe działania osób trzecich może dojść do przerwania zaopatrzenia w wodę ludności B. jak też funkcjonujących tam zakładów przemysłowych.
Zdarzenie takie mogłoby wywołać dramatyczne skutki społeczne i gospodarcze.
Zdaniem Sądu nie można zgodzić się ze stawianą przez stronę skarżącą tezą, iż zaopatrzenie w wodę nie może być wiązane z funkcjonowaniem oczyszczalni ścieków. We wskazanym stanie faktycznym, Sąd uznał, że czynność dyrektora Rządowego Centrum Bezpieczeństwa, polegająca na umieszczeniu obiektu oczyszczalni ścieków w jednolitym wykazie obiektów, instalacji, urządzeń i usług wchodzących w skład infrastruktury krytycznej nie narusza prawa.
Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), należało oddalić skargę jako niezasadną.