Uzasadnienie
J. K. skargą z dnia 26 maja 2006 r. wniósł o wymierzenie Wójtowi Gminy S. grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego zgodnie z art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi podał, iż 20 października 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] stycznia 2004 r. w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jak również decyzję organu I instancji. W dniu 31 stycznia 2005 r. Wójt otrzymał powyższy wyrok z aktami sprawy. Wezwaniem z dnia 12 kwietnia 2005 r. skarżący wezwał organ do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
[...] kwietnia 2005 r. Wójt wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Zażalenie na powyższe postanowienie zostało cofnięte przez skarżącego.
18 sierpnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na wymierzenie grzywny Wójtowi z powodu niewykonania wyroku (IV SA/Wa 1151/05). Następnie skarżący złożył wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania. Postanowieniem z dnia [...] października 2005 r. Wójt odmówił podjęcia zawieszonego postępowania. Rozstrzygnięcie to zostało zaskarżone do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Jednocześnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze z urzędu wszczęło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia [...] kwietnia 2005 r. o zawieszeniu postępowania, które zakończyło się wydaniem [...] marca 2006 r. postanowienia stwierdzającego nieważność przedmiotowego postanowienia o zawieszeniu.
13 listopada 2005 r. skarżący ponownie wezwał Wójta do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niewykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2004 r.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy S. wniósł o jej oddalenie, twierdząc, iż w przedmiocie wymierzenia grzywny orzekał już Wojewódzki Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2005 r. skargę oddalił. W ocenie organu zachodzi w sprawie powaga rzeczy osądzonej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z dyspozycją art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim wezwaniu właściwego organu do załatwienia sprawy, można żądać wymierzenia temu organowi grzywny. Nadto, wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi zawierającej żądanie wymierzenia grzywny – w myśl art. 154 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi.
W związku z powyższym wymagało rozważenia, czy po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2004 r. uchylającym decyzje wydane przez organy obydwu instancji, Wójt Gminy S. jako organ właściwy do wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pozostawał w bezczynności oraz ustalenia, czy skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu zwrócił się do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do załatwienia sprawy.
W sprawie będącej przedmiotem niniejszego rozpoznania, w ocenie Sądu, taka sytuacja miała miejsce. Co prawda organ wydał [...] kwietnia 2005 r., postanowienie o zawieszeniu postępowania, zatem nie można twierdzić, iż pozostawał w bezczynności, w konsekwencji jednak została stwierdzona nieważność tego rozstrzygnięcia. Mianowicie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. postanowieniem z dnia [...] marca 2006 r. stwierdziło nieważność rozstrzygnięcia o zawieszeniu postępowania, wskazując jako podstawę rażące naruszenie przepisów kpa, jak również ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Nieważność postanowienia o zawieszeniu istnieje już w dacie jego wydania. Stwierdzając nieważność aktu administracyjnego organ wskazuje na jego ciężką wadliwość, obarczającą ją od dnia wydania, czyli ze skutkiem ex tunc. Oznacza to, że od samego początku postanowienie rażąco naruszało prawo, a zatem organ nie załatwiając sprawy pozostawał w bezczynności.
Bezczynność owa trwała od dnia przekazania akt Wójtowi Gminy po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wydanych poprzednio decyzji. Niewątpliwie akta sprawy znajdowały się w Urzędzie Gminy w dniu 8 marca 2005 r. (data zawiadomienia o wszczęciu postępowania).
Postanowienie o stwierdzeniu nieważności postanowienia z dnia [...] kwietnia 2005 r. o zawieszeniu postępowania nie jest ostateczne w administracyjnym toku instancji. Jednakże staje się ono natychmiast wykonalne, a wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania postanowienia. Regulacja powyższa oznacza, iż postanowienie o stwierdzeniu nieważności podlega natychmiastowemu wykonaniu. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy organ, który wydał takie postanowienie, wstrzyma jego wykonanie.
Wobec powyższego wydanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowienia stwierdzającego nieważność jest wystarczające do przyjęcia, iż zawieszenie postępowania było od samego początku wadliwe, a w konsekwencji Wójt przez okres przynajmniej od 8 kwietnia 2005 r. pozostaje w bezczynności. Stosownie do wymogu określonego w art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący wezwał na piśmie Wójta Gminy S. do załatwienia sprawy (wezwanie z dnia 13 listopada 2005 r. doręczone 14 listopada 2005 r.). Sąd zważył, iż wymogiem dopuszczalności skargi jest dopełnienie warunku wezwania właściwego organu do załatwienia sprawy. Pomimo takiego wezwania. Wójt Gminy do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie nie rozpoznał wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Przytoczone powyżej okoliczności – w ocenie Sądu – ponad wszelką wątpliwość uzasadniają przyjęcie, że po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 października 2004 r., Wójt Gminy S. pozostawał w bezczynności, co w pełni uzasadnia wymierzenie mu grzywny na podstawie dyspozycji art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Określając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze, że przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku 2005 wynosiło 2 380,29 zł /vide Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 13 lutego 2006 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2005 r. / M. P. Nr 12, poz. 159 //. Grzywna wymierzona w wysokości określonej w sentencji przedmiotowego wyroku mieści się zatem w granicach określonych w treści art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zgodnie z dyspozycją art. 154 § 1, 3 i 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.