Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 1 grudnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 845/17, wydanym na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia 17 stycznia 2017 r. w przedmiocie negatywnego zaopiniowania wniosku w sprawie wydania pozwolenia dla zadania inwestycyjnego.
Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca odpis sentencji wyroku adresowana do skarżącego została awizowania w urzędzie pocztowym w dniach 8 grudnia 2017 r. oraz 18 grudnia 2017 r., a następnie zwrócona do nadawcy w dniu 28 grudnia 2017 r. (k. 61 akt sądowych).
Pismem z dnia 22 stycznia 2018 r. (k. 68), nadanym w dniu 23 stycznia 2018 r., skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Do pisma załączył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
W uzasadnieniu wskazał, że odpis sentencji wyroku nie został skutecznie doręczony w trybie doręczenia zastępczego. Podniósł, że skarżący nie miał możliwości odbioru pisma w terminie z przyczyn nie leżących po stronie skarżącego. Wyjaśnił, iż w trakcie wizyty w placówce pocztowej w okresie, w którym przesyłka miała jeszcze oczekiwać na odbiór (tj. pomiędzy 12 a 22 grudnia 2017 r.) na skutek błędu operatora pocztowego skarżący został poinformowany, że nie ma do niego żadnej korespondencji.
Zauważył ponadto, że powyższe potwierdza informacja znajdująca się na stronie internetowej Poczty Polskiej, zgodnie z którą przedmiotowa przesyłka miała zostać odebrana w dniu 11 grudnia 2017 r. w placówce Poczty Polskiej w K. przy ul. [...]. Skarżący oświadczył, że nie została mu udzielona informacja, kto był nadawcą przesyłki, stąd nie miał wiedzy, że dotyczyła ona niniejszej sprawy. Podał, że powziął tę wiedzę dopiero w dniu 19 stycznia 2018 r., gdy reprezentant skarżącego zapoznał się w siedzibie Sądu z aktami sprawy.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 31 stycznia 2018 r. zwrócono się do Agencji Pocztowej w K. o ustosunkowanie się do oświadczenia skarżącego zawartego w piśmie z dnia 22 stycznia 2018 r.
W dniu 26 lutego 2018 r. wpłynęło do Sądu pismo Agencji Pocztowej w K., w którym potwierdzono, że przedmiotowa przesyłka została awizowana w dniach 8 grudnia 2017 r. oraz 18 grudnia 2017 r., a następnie zwrócona do nadawcy w dniu 28 grudnia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy m.in. uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie następujące przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; jednocześnie z wnioskiem dopełniona została czynność, dla której określony był termin; uchybienie terminu wywoła ujemne dla strony skutki. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu (postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2014 r. sygn. akt I GZ 129/14, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpatrywanej sprawie należy przyjąć, że został zachowany siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, gdyż przyczyna uchybienia terminu ustała według oświadczenia skarżącego w dniu 19 stycznia 2018 r., gdy reprezentant skarżącego zapoznał się z aktami sprawy. Wniosek o przywrócenie terminu został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 23 stycznia 2018 r., zatem z zachowaniem terminu do jego wniesienia.
Kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie ma ustalenie, czy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Należy podkreślić, że brak winy wiąże się z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Jedynie gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, można mówić o braku winy. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jakiego można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne czy klęski żywiołowe (postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2014 r. sygn. akt I OZ 295/14, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na uwadze, w rozpatrywanej sprawie należy przyjąć, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, bowiem argumentacja podniesiona we wniosku o przywrócenie terminu nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2018 r., adresowana do skarżącego przesyłka zawierająca odpis sentencji wyroku wydanego w trybie uproszczonym została uznana za skutecznie doręczoną w dniu 22 grudnia 2017 r. na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. (k. 61 akt sądowych). Prawidłowość jej awizowania w urzędzie pocztowym wynika ponadto z pisma Agencji Pocztowej w K. (k. 82 akt sądowych).
Podkreślić trzeba, że niezbędną przesłanką przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest brak winy strony w uchybieniu terminu, dlatego wobec braku uprawdopodobnienia tej przesłanki wniosek o przywrócenie terminu nie może zostać uwzględniony.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.