Uzasadnienie
J. M. przedmiotem skargi z dnia 8 kwietnia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił decyzję Starosty M. z dnia [...] stycznia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków. Skargę wniósł do Sądu za pośrednictwem wskazanego organu administracji.
Z akt postępowania administracyjnego wynika, że J. M. wniósł odwołanie od decyzji Starosty M. z dnia [...] stycznia 2011 r. do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...], który decyzją z dnia [...] marca 2011 r. znak: [...], utrzymał ją w mocy.
W decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. znajduje się pouczenie o dopuszczalności, trybie i terminie wniesienia odwołania od tej decyzji do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...], zaś w decyzji organu drugiej instancji z dnia [...] marca 2011 r. znajduje się pouczenie o dopuszczalności, trybie i terminie zaskarżenia tej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl natomiast art. 52 § 2 tej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przedmiotowej sprawie od decyzji Starosty M. z dnia [...] stycznia 2011 r. znak: [...], stronie przysługiwało prawo złożenia odwołania do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...]. Skarżący wniósł wprawdzie odwołanie do organu wyższego stopnia, jednakże w skardze z dnia 8 kwietnia 2011 r. jako przedmiot zaskarżenia jednoznacznie wskazał decyzję Starosty M[...] z dnia [...] stycznia 2011 r. i wniósł ją do Sądu za pośrednictwem wskazanego organu administracji. Przedmiotem skargi uczynił więc decyzję wydaną przed wyczerpaniem przez niego środków zaskarżenia przysługujących w postępowaniu administracyjnym, co w świetle powołanego art. 52 § 1 ppsa czyni wniesioną skargę niedopuszczalną.
Chociaż przed wniesieniem skargi do Sądu organ odwoławczy wydał decyzję, którą utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] stycznia 2011 r., to niedopuszczalne byłoby przyjęcie przez Sąd, że J. M. przedmiotem zaskarżenia uczynił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2011 r.
Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym oparte jest na zasadzie skargowości, co oznacza, że Sąd może dokonać kontroli aktu, czynności lub bezczynności organu administracji jedynie na skutek skargi wniesionej przez uprawniony podmiot. Kontrola taka nie może być dokonana z urzędu. Zgodnie z art. 57 § 1 ppsa skarga wnoszona do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:
- 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Powołany przepis jest konsekwencją zasady skargowości. Wynika z niego, że tylko strona skarżąca w skardze może wskazać przedmiot zaskarżenia, który podlegać będzie kontroli sądu administracyjnego. Treść wniesionej za pośrednictwem organu pierwszej instancji skargi z dnia 8 kwietnia 2011 r. nie pozostawia jakichkolwiek wątpliwości co do tego, że jej przedmiotem jest decyzja z dnia [...] stycznia 2011 r. znak: [...]. Ani Sąd, ani organ administracji, za pośrednictwem którego strona wniosła skargę, ani też jakikolwiek inny organ administracji nie mają podstaw prawnych do określenia, czy też doprecyzowania przedmiotu zaskarżenia za stronę. Takie działanie stanowiłoby niedopuszczalne naruszenie zasady skargowości postępowania sądowoadministracyjnego.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.