Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. B. ponieważ nie uzupełnił on w wyznaczonym terminie – pod rygorem odrzucenia skargi – braków formalnych poprzez nadesłanie 20 egzemplarzy odpisów skargi.
Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 26 listopada 2007 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy).
Pełnomocnik złożył w imieniu skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych poprzez nadesłanie 20 odpisów skargi.
Wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżący złożył w dniu 7 grudnia 2007 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Sąd postanowił odrzucić wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi jako wniesionego po upływie terminu określonego w 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1279 ze zm.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Bezspornym jest, że przyczyna uchybienia terminu tj. niewiedza co do właściwego sposobu wykonania zarządzenia sądu ustała w dniu doręczenia pełnomocnikowi skarżącego postanowienia sądu odrzucającego skargę z dnia 20 listopada 2007 r., a nastąpiło to w dniu 26 listopada 2007 r.
Skoro wniosek został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 7 grudnia 2007 r., to nastąpiło to z uchybieniem terminu.
Termin ten skutecznie biegnie od dnia doręczenia postanowienia pełnomocnikowi skarżącego, a nie zapoznania się przez skarżącego z jego treścią. Skoro skarżący taką możliwość miał w dniu 26 listopada 2007 r., a uczynił to jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu w dniu 5 grudnia 2007 r. to opieszałość ta nie może być podstawą do uznania, że wniosek o przywrócenie został wniesiony w terminie. Tym bardziej, że z uzasadnienia postanowienia z dnia 20 listopada 2007 r. jasno wynikało co było powodem odrzucenia skargi.
W tym stanie rzeczy na mocy art. 88 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.