Uzasadnienie
J. S. działająca przez pełnomocnika wniosła skargę na uchwałę Rady Gminy W. z dnia [...] grudnia 2004r. Nr [...] w sprawie Miejscowych Planów Zagospodarowania Przestrzennego wsi w granicach administracyjnych Gminy W. Jest właścicielką działki nr. ew. [...] o powierzchni [...]ha we wsi M. Gmina W. Wieś M. leży na obszarze objętym powyższym planem. W skardze zarzuca, że ustalenia planu w odniesieniu do jej działki są sprzeczne ze "studium", według którego część działki przewidziana jest pod zabudowę mieszkaniową a pozostała pod uprawy rolne. Tymczasem miejscowy plan część działki przewidzianą pod uprawy rolne przeznaczył pod zalesienie, choć o to nie wnosiła.
Nadto zarzuca, że została naruszona obowiązująca procedura przy uchwalaniu planu. Jako właścicielka działki nie została zawiadomiona o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu, nie przeprowadzono obowiązkowej konsultacji publicznej, nie powiadomiono jej też o sesji, na której podjęto uchwałę zatwierdzającą plan, przez co została pozbawiona wpływu na ustalenie planu odnoszące się do jej własności.
Zdaniem skarżącej budzi wątpliwość słuszność rozstrzygnięć przyjętych w planie. Plan przewiduje zabudowę na części działki najbardziej oddalonej od obszaru już zabudowanego zaś zalesienie ustala na obszarze sąsiadującym z terenem zurbanizowanym co nie wskazuje na właściwe gospodarowanie przestrzenne, gdyż znacząco podnosi koszt uzbrojenia terenu i prowadzi do rozproszenia zabudowy.
Wnosi o zbadanie prawidłowości procedury uchwalenia planu i sprawiedliwe rozstrzygnięcie sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi bądź jej oddalenie wywodząc, że do opracowania planu przystąpiono na podstawie uchwały Rady Gminy z dnia [...] listopada 2003r. nr [...] w oparciu o ustawę z dnia 27 marca 2003r o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.Nr 80 poz. 717). Sporządzony projekt planu według organu został poddany procedurom wynikającym z tej ustawy a wniosek właścicielki działki o zmianę jej przeznaczenia z terenu rolnego na budowlany został uwzględniony w takim zakresie na jaki pozwala koncepcja urbanistyczna oraz kierunki zagospodarowania obszaru wynikające ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o Samorządzie Gminnym (Dz.U.01.142.1591) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W myśl ustępu 3 tego artykułu w sprawie wezwania do usunięcia tego naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. Oznacza to, że wniesienie skargi na uchwałę Rady Gminy do sądu musi być poprzedzone wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. Na skarżącej zatem ciążył obowiązek poprzedzenia skargi do Sądu wezwaniem Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa. Wezwany do usunięcia naruszenia prawa organ udziela stosownej odpowiedzi w terminie jednego miesiąca nie później niż w terminie dwóch miesięcy.
Bezskuteczny wpływ maksymalnego terminu udzielenia przez organ odpowiedzi stanowi początek biegu terminu do wniesienia skargi do Sądu. W przypadku udzielenia odpowiedzi przez organ na wezwanie skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi (art. 53§2ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02.153.1270).
Jak wynika z akt sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny po wpłynięciu skargi, co nastąpiło w dniu 20 kwietnia 2005r pismem z dnia 31 maja 2005 zwrócił się do skarżącej o wykazanie, że przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpała tryb określony w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r o Samorządzie Gminnym. W odpowiedzi na to pismo pełnomocnik skarżącej przesłała do sądu przy piśmie z dnia 30 czerwca 2005 kopię wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa noszącego datę 6 czerwca 2005 wraz z odpowiedzią organu na to wezwanie. Na rozprawie przed Sądem pełnomocnik skarżącej oświadczyła, że z powodu nieznajomości prawa nie poprzedziła wniesienia skargi do sądu wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. Uczyniła to dopiero po otrzymaniu pisma z Sądu.
Skoro wniesienie skargi do sądu nastąpiło bez wyczerpania trybu określonego w art. 101ust.1 cyt. już ustawy a jest to warunek skutecznego wniesienia skargi, gdyż instytucja wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest surogatem środków odwoławczych o jakich mowa w art. 52§1i2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi to skargę jako niedopuszczalną w rozumieniu art. 58§1pkt.6 cyt. wyżej ustawy należało odrzucić.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.