Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...], zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez J.S. i M.S., stwierdziło niedopuszczalność odwołania skarżących od decyzji Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu.
Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że Zarząd Dzielnicy [...] decyzją z dnia [...] listopada 2011 r., doręczoną skarżącym w dniu 29 listopada 2011 r. ustalił – na wniosek M. i C.B. - warunki zabudowy i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie przepustu na [...] na terenie działki nr [...] i na części działki nr [...] z obrębu [...] położonych przy ul. [...] w [...].
W piśmie z dnia 4 grudnia 2011 r. (data wpływu 9 grudnia 2011 r.) J. i M.S. zwrócili się do organu I instancji "o wgląd w projekt budowlany wraz z możliwością wpływu na kształt ostateczny". Skarżący stwierdzili, że planowana inwestycja spowoduje zmianę stanu wód na ich gruncie i "zaszkodzi ich mieniu".
W piśmie z dnia 15 lipca 2013 r. skarżący M.S. zwrócił się do organu I instancji o uchylenie decyzji z [...] listopada 2011 r. i podniósł, że sporna inwestycja doprowadzi do zalania jego nieruchomości.
W dniu 4 grudnia 2013 r. skarżący wezwał organ I instancji do niezwłocznego przekazania odwołania z 4 grudnia 2011 r. orangowi II instancji i stwierdził, że jeżeli organ miał jakiekolwiek wątpliwości co do treści pisma, to powinien niezwłocznie wezwać skarżących do złożenia wyjaśnienia w tej sprawie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z [...] stycznia 2015 r., na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), dalej jako k.p.a., stwierdziło niedopuszczalność odwołania skarżących od decyzji Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...].
W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że pismo skarżących z 4 grudnia 2011 r. nie jest odwołaniem, a jedynie prośbą o wgląd w projekt budowlany. Zdaniem organu stwierdzenie skarżących, że "inwestycja zaszkodzi ich mieniu i w niedalekiej przyszłości staną się ofiarą tego projektu" nie wyraża ich niezadowolenia z treści decyzji. Według Kolegium w piśmie nie zawarto żadnych konkretnych zarzutów odnośnie decyzji z [...] listopada 2011 r. o ustaleniu o warunków zabudowy. To pismo zostało skierowane do organu I instancji, który jest m.in. organem administracji architektoniczno-budowanej, co oznacza, że zamiarem skarżących nie było zaskarżenie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy ale uzyskanie wpływu na kolejny etap postępowania tj. na treść pozwolenia na budowę.
W skardze na to postanowienie wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J.S. i M.S. zarzucili organowi odwoławczemu naruszenie art. 7, art. 8, art. 9, art. 11 w zw. z art. 77 k.p.a. przez nieuzasadnione przyjęcie, że pismo z dnia 4 grudnia 2011 r. nie stanowiło odwołania od decyzji Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] listopada 2011 r. Zdaniem skarżących z tego pisma jasno wynika, że nie są zadowoleni z decyzji z [...] listopada 2011 r. Organ powziąwszy wątpliwości w zakresie intencji strony powinien zobowiązać ją do wypowiedzenia się czy pismo stanowi odwołanie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Trzeba przypomnieć, że zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdziło niedopuszczalność odwołania skarżących od decyzji Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] listopada 2011 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji znajdującej się na sąsiedniej nieruchomości. Organ przyjął bowiem, że pismo skarżących z 4 grudnia 2011 r. nie stanowi odwołania, lecz jest prośbą o wgląd w projekt budowlany dla tej inwestycji.
Zdaniem Sadu, to stanowisko organu nie jest prawidłowe, zatem zarzuty skargi są uzasadnione.
Z przepisu art. 128 k.p.a. wynika, że odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia i wystarczy, jeżeli z niego wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. Nie jest to zatem środek prawny sformalizowany (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 17 czerwca 2010 r. IV SA/Po 48/10; postanowienie NSA z dnia 17 lutego 2009 r. II OSK 166/09, wyrok NSA z dnia 23 czerwca 2006 r. I OSK 999/05; dostępne na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wątpliwości, co do sensu podania i intencji jego autora powinny być zaś usunięte przez zażądanie przez organ od wnioskodawcy stosownych wyjaśnień (wyrok WSA w Lublinie z dnia 26 czerwca 2008 r. II SA/Lu 1/08; wyrok WSA w Gdańsku z dnia 31 maja 2007 r. II SA/Gd 121/07; dostępne na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpoznawanej sprawie, kierując się w pierwszej kolejności treścią pisma skarżących z 4 grudnia 2011 r., zawierającego zdaniem Sądu przejaw niezadowolenia z powodu wydania decyzji przez organ pierwszej instancji, a ponadto datą wniesienia tego pisma (w terminie otwartym do wniesienia odwołania) należało przyjąć, że stanowi ono odwołanie od decyzji Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] listopada 2011 r. Pismo to zostało tak właśnie przyjęte przez organ pierwszej instancji i przekazane organowi odwoławczemu, zgodnie z dyspozycją art. 133 k.p.a. wraz z aktami sprawy. Tymczasem Samorządowe Kolegium Odwoławcze, dysponując m.in. pismem M.S. z 4 grudnia 2013 r. w którym skarżący stwierdził, że sporne pismo jest odwołaniem od decyzji organu I instancji o ustaleniu warunków zabudowy przyjęło, że nie stanowi ono środka zaskarżenia od postanowienia organu I instancji.
Niewątpliwie pismo strony skarżącej z dnia 4 grudnia 2011 r. zostało zredagowane dość niezręcznie. Mimo to możliwe było wyprowadzenie z jego treści jednoznacznego wniosku, że J.S. i M.S. nie są zadowoleni z decyzji Zarządu Dzielnicy [...] z [...] listopada 2011 r. W tej sytuacji – zgodnie z tym co zostało powyżej powiedziane w oparciu o stanowisko wyrażane w sądownictwie administracyjnym – pismo skarżących niewątpliwie stanowiło odwołanie i jako takie powinno być rozpoznane przez organ drugiej instancji. Próby doszukiwania się w owym piśmie dodatkowych treści, nie mogły doprowadzić do zaniechania rozpoznania wniesionego odwołania.
Z przedstawionych powodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 7, art. 8, art. 7 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I wyroku. O kosztach sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.