Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją nr [...] z [...] marca 2020r. Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] lutego 2019r., znak: [...] odmawiającą uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w zakresie zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią.
Podstawę materialno-prawną decyzji stanowił art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020, poz. 256 – dalej: k.p.a.) w związku z art. 14 ust. 3 oraz art. 166 ust. 11 ustawy z 20 lipca 2017r. Prawo wodne (jt. Dz.U. 2020r. poz. 310 z późn. zm.- dalej: P.w.).
Stan sprawy przedstawia się następująco:
Decyzją z [...] lutego 2019r. znak: [...] po rozpatrzeniu wystąpienia Burmistrza [...] z [...] listopada 2018r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej: Dyrektor Regionalnego Zarządu, organ I instancji) odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w zakresie zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią dla inwestycji pod nazwą budowa budynku mieszkalnego, wolnostojącego, jednorodzinnego, planowanej na terenie działki nr ew. [...] w miejscowości [...], gmina [...].
Odwołanie od powyższej decyzji złożyli: E. A. i W. A. wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy i wydanie pozytywnej decyzji ewentualnie o wskazanie warunków po spełnieniu, których możliwa będzie realizacja zamierzonej przez nich inwestycji.
Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej organ odwoławczy, Prezes wód) po rozpatrzeniu odwołania, wskazaną na wstępie decyzją z [...] marca 2020r., utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji podzielając stanowisko zaprezentowane przez ten organ. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał na obowiązujące w sprawie przepisy oraz podkreślił, że zgodnie z obowiązującym Studium ochrony przeciwpowodziowej, teren wskazany na załączniku do projektu decyzji o warunkach zabudowy, w całości położony jest na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, gdzie prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi 1% (dalej woda 1%). Organ wskazał również, że podziela stanowisko organu I instancji co do zasadności odmówienia uzgodnienia rzeczonego projektu decyzji o warunkach zabudowy, bowiem planowane działania będą utrudniać zarządzanie ryzykiem powodziowym, będą stanowić zagrożenie dla ochrony zdrowia ludzi, oraz będą stanowić zagrożenie dla środowiska.
Dalej organ odwoławczy wyjaśnił, że w świetle art. 163 ust. 1 P.w., ochrona przed powodzią jest zadaniem Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie oraz organów administracji rządowej i samorządowej. Z ust. 5 oraz 6 wskazanego wyżej artykułu wynika, iż ochronę przed powodzią prowadzi się z uwzględnieniem map zagrożenia powodziowego, map ryzyka powodziowego oraz planów zarządzania ryzykiem powodziowym i realizuje się ją uwzględniając wszystkie elementy zarządzania ryzykiem powodziowym. W przedmiotowym przypadku z uwagi na brak obowiązujących map zagrożenia powodziowego oraz map ryzyka powodziowego, źródłem informacji o zagrożeniu powodziowym jest Studium ochrony przeciwpowodziowej.
Organ zauważył również, że w projekcie decyzji o warunkach zabudowy wskazano, że na terenie objętym inwestycją planuje się gromadzenie ścieków (w szczelnym zbiorniku na nieczystości ciekłe) a zatem w przedmiotowym przypadku istnieje konieczność uzyskania decyzji zwalniającej, o której mowa w art. 77 ust. 3 P.w., ponieważ na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią obowiązuje generalny zakaz m.in. gromadzenia ścieków. Wyjaśniono również, że z art. 388 ust. 4 P.w. wprost wynika, że wydanie decyzji zwalniającej od zakazów obowiązujących na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, o których mowa w art. 77 ust. 3 ww. ustawy, następuje przed uzyskaniem decyzji wydawanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. A zatem brak wymaganej decyzji z art. 77 ust. 3 P.w. stanowi przesłankę do odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy wskazanej w art. 166 ust. 10 pkt 3 ww. ustawy, zgodnie z którą odmawia się uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, jeżeli planowana zabudowa lub zagospodarowanie terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią stanowią zagrożenie dla środowiska lub ochrony zdrowia ludzi.
Organ wskazał również, że realizacja inwestycji wskazana w projekcie decyzji o warunkach zabudowy nie ogranicza negatywnych skutków powodzi, tylko będzie powodować ich zwiększenie. Istotnym elementem w przeprowadzonej przez organ odwoławczy analizie są uwarunkowania lokalizacyjne terenu objętego zamierzeniem. Przedmiotowy teren położony jest w granicach obszarów szczególnego zagrożenia powodzią, gdzie ustalono głębokości zalewu w przypadku wystąpienia wody 1% na poziomie sięgającym do 0,82 m (rzędna wody o prawdopodobieństwie wystąpienia wynoszącym 1% wynosi 266,92m n.p.m. a rzędna terenu działki nr [...] wynosi 266,1m n.p.m.).
Z uwagi na uwarunkowania lokalizacyjne (mając na uwadze głębokość wody 1% na przedmiotowym terenie) oraz przedmiot projektu decyzji o warunkach zabudowy (budynek przeznaczony na stały pobyt ludzi) należy uwzględnić oddziaływanie wód powodziowych na sam obiekt i związane z tym warunki sanitarne. Sam obiekt budowlany byłby narażony na oddziaływanie wód powodziowych. Powyższe wskazuje, że realizacja inwestycji wiązałby się ze stratami ekonomicznymi, ale także wpływałoby na zdrowie ludzi korzystających z przedmiotowego budynku (mając na uwadze warunki sanitarne w obiekcie, które panowałyby po przejściu powodzi). A zatem zagospodarowanie terenu poprzez budowę nowego obiektu budowlanego przeznaczonego na pobyt ludzi stanowi zagrożenie dla zdrowia ludzi, a w interesie społecznym pierwszorzędne jest bezpieczeństwo obywateli. Ze względu na ochronę ludzi w przypadku wystąpienia powodzi, zdaniem organu odwoławczego, w analizowanym przypadku, w pełni uzasadnione jest wydanie decyzji odmawiającej uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy.
Organ zauważył także, że realizacja działań objętych projektem decyzji o warunkach zabudowy, oprócz tego że zmniejszałaby zdolność retencyjną zlewni (poprzez zlokalizowanie nowej zabudowy, co przyczynia się do zmniejszenia powierzchni biologicznie czynnej) to przede wszystkim spowodowałaby wzrost zagospodarowania terenów wskazanych, jako obszary szczególnego zagrożenia powodzią, a zatem będzie sprzeczna z celami zarządzania ryzkiem powodziowym. Nadto lokalizacja obiektów na terenie nieruchomości wiąże się ze wzrostem wartości majątku, co w przypadku położenia w granicach obszarów szczególnego zagrożenia powodzią przyczynia się do zwiększenia strat w mieniu w przypadku wystąpienia powodzi. Organ odwoławczy wskazał także, że analizując względy ekonomiczne, należy mieć na względzie koszty prowadzenia akcji ratowniczych, które ponosi całe społeczeństwo. A zatem mając powyższe na uwadze, zdaniem organu odwoławczego, planowane działania wskazane w projekcie decyzji o warunkach zabudowy będą zwiększać potencjalne negatywne skutki powodzi, a wiec utrudniać zarządzanie ryzykiem powodziowym.
Organ odwoławczy zauważył także, że organ prowadzący postępowanie główne nie przesłał kompletnego projektu decyzji o warunkach zabudowy – projekt decyzji nie zawierał załącznika w postaci wyników analizy urbanistycznej wraz z załącznikiem graficznym w skali 1:1000, o którym jest mowa na str. 4 przekazanego do uzgodnienia projektu decyzji.
Prezes wód nie podzielił natomiast stanowiska organu I instancji dotyczącego możliwości prowadzenia ewakuacji w odniesieniu do terenu objętego analizą, bowiem nawet dogodne położenie względem drogi potencjalnej ewakuacji nie może stanowić wyłącznej przesłanki do uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w odniesieniu do zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, tj. zabudowy przeznaczonej na stały pobyt ludzi.
W odniesieniu do podniesionych przez skarżących zarzutów w odwołaniu oraz w piśmie uzupełniającym z 26 kwietnia 2019r. organ odwoławczy, uznał że w części znajdują one uzasadnienie jednak nie ma to wpływu na prawidłowość wydanego w sprawie rozstrzygnięcia. W szczególności w odniesieniu do zarzutu wydania przez Dyrektora Zlewni decyzji uzgadniających projekty decyzji o warunkach zabudowy dla działek sąsiednich tj. [...] i [...] organ wskazał, iż decyzje te nie są przedmiotem niniejszego postępowania a zatem brak jest możliwości przeprowadzenia dokładnej analizy, do przeprowadzenia której organ odwoławczy w ramach prowadzonego postępowania nie jest uprawniony. Zauważono jednak, że zgodnie z mapą zasadniczą stanowiącą załącznik do projektu decyzji o warunkach zabudowy rzędne terenu działki nr [...] wynoszą 266,66 m n.p.m. podczas, gdy rzędne terenu analizowanej działki wynoszą 266,1 m n.p.m. różnica wynosi zatem ponad 0,5m co przekłada się na mniejszą o ok. 0,5m głębokość wody w przypadku powodzi.
Analogicznie sytuacja wygląda w odniesieniu do działki nr [...], na terenie której rzędne terenu wynoszą, zgodnie z mapą zasadniczą 266,7 m n.p.m. - czyli głębokość wody w przypadku wody 1% będzie mniejsza o ok. 0,6 m w porównaniu z działką nr [...].
Reasumując organ wskazał, że ze względu na lokalizację terenu na którym planowana jest inwestycja w graniach obszaru szczególnego zagrożenia powodzią, oraz z uwagi na to że planowane działania będą stanowiły zagrożenie dla ochrony zdrowia ludzi, środowiska, będą utrudniały zarządzanie ryzkiem powodziowym, a także naruszają ustalenia Planu zarządzania ryzykiem powodziowym na obszarze dorzecza [...], zobowiązany jest do podtrzymania stanowiska organu l instancji w zakresie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy.
Niezgadzając się ze wskazanym wyżej rozstrzygnięciem organu odwoławczego, E. A. i W. A. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżając decyzję Prezesa wód z [...] marca 2020r. w całości i zarzucając naruszenie przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.:
1/ art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. - poprzez nierozpatrzenie w całości materiału dowodowego i pominięcie istotnych faktów mających wpływ na decyzję skutkujących odmową uzgodnienia projektu decyzji dla zamierzenia inwestycyjnego skarżących, a w szczególności pominięcie:
- - faktu, że rzędna zwierciadła wody na poziomie 266,92m n.p.m. do której jest porównana rzędna terenu jest wyższa niż rzędna działek sąsiednich, na których zlokalizowana jest zabudowa oraz na których w dalszym ciągu wydaje się zezwolenia na budowę,
- - faktu, że rzędna wału wynosi w tym miejscu 267,4 m n.p.m. i jest znacznie wyższa od szacowanej rzędnej zwierciadła wody,
- - faktu, że po ostatniej regulacji rzeki [...], brzegi rzeki zostały wykonane w taki sposób, że wschodni brzeg rzeki jest wyższy niż zachodni brzeg rzeki, co w przypadku wezbrania wody kieruje ją na niezamieszkałe łąki, ochraniając tym samym tereny zamieszkałe,
- - faktu, że na sąsiedniej działce do objętej przedmiotem uzgodnienia znajduje się kanalizacja i nie ma potrzeby umiejscawiania zbiornika na nieczystości,
- - faktu, że do działki został wykonany zjazd indywidualny w pasie drogowym drogi wojewódzkiej nr [...][...] o szerokości jezdni zjazdu - 5 metrów, a co więcej brak uwzględnienia faktu, że na dwóch sąsiadujących działkach z obydwu stron działki nr [...] bezpośrednio do niej przylegających tj. działkach nr [...] oraz nr [...] znajdujących się również w tym samym obszarze ryzyka powodziowego, wydano pozytywne decyzje o warunkach zabudowy dla niemalże identycznych zamierzeń inwestycyjnych związanych z budową i rozbudową budynków mieszkalnych;
2/ art. 166 ust. 10 pkt 2, pkt 3 oraz pkt 5 P.w. - poprzez błędne ustalenie, że planowane działania w ramach inwestycji pn. budowa budynku mieszkalnego wolnostojącego, jednorodzinnego planowanej na terenie działki nr [...] m. [...], gm. [...] w zakresie zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią będą stanowiły zagrożenie dla ochrony zdrowia ludzi, środowiska, będą utrudniały zarządzanie ryzykiem powodziowym, a także będą naruszać ustalenia Planu zarządzania ryzykiem powodziowym na obszarze dorzecza [...], w związku z czym błędne przyjęcie, że zaistniały przesłanki w zakresie wydania odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla tej inwestycji w sytuacji, w której organ nie wykazał występowania żadnej z przesłanek określonych w wymienionych przepisach stanowiących podstawę do odmowy uzgodnienia warunków zabudowy planowanej inwestycji przez skarżących;
3/ art. 21 i 32 Konstytucji RP, wskazujących na ochronę prawa własności i zasadę równości stron wobec prawa i równego traktowania obywateli przez władze publiczne w związku z wydaniem decyzji odmawiającej uzgodnienia warunków zabudowy dla inwestycji skarżących przy jednoczesnym wydaniu decyzji pozytywnych uzgadniających warunki zabudowy dla tego samego typu inwestycji na działkach bezpośrednio przylegających do działki skarżących znajdujących się w tym samym obszarze zagrożenia powodzią.
Podnosząc wskazane wyżej zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] lutego 2019r. oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skarżący szczegółowo uzasadnili stawiane w skardze zarzuty.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jako zasadna podlegała uwzględnieniu.
Materialno-prawną podstawę decyzji administracyjnej w przedmiocie uzgodnienia (bądź odmowy uzgodnienia) projektu decyzji w zakresie zamierzonej inwestycji stanowią przepisy art. 166 ust. 2, 3 i 7 - 11 oraz art. 14 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (jt. Dz.U. z 2020r. poz. 310 z późn. zm.- dalej: P.w.) oraz art. 53 ust. 4 pkt 11 lit. b oraz ust. 5d ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (jt. Dz.U. z 2020r. poz. 293 - dalej: u.p.z.p.).
Przepisy z zakresu Prawa wodnego są normami o charakterze kompetencyjnym, tzn. upoważniającym dyrektorów regionalnych zarządów gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie do wydawania rozstrzygnięć́ w przedmiocie będącym osnową zaskarżonej decyzji, natomiast przepisy z zakresu ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym dotyczą obowiązku uzgadniania projektu decyzji o warunkach zabudowy z organem właściwym w sprawie wydania decyzji uzgadniającej.
Stosownie do art. 166 ust. 2 pkt 7 i 8 P.w., projekty decyzji o warunkach zabudowy oraz decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wymagają uzgodnienia z Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w zakresie dotyczącym zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią. W rozumieniu art. 16 pkt 34 P.w. obszarami szczególnego zagrożenia powodzią są: obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi 1%, obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest wysokie i wynosi 10%, obszary między linią brzegu, a wałem przeciwpowodziowym lub naturalnym wysokim brzegiem, w który wbudowano wał przeciwpowodziowy, a także wyspy i przymuliska, o których mowa w art. 224 P.w., stanowiące działki ewidencyjne, pas techniczny.
Okoliczności niniejszej sprawy wskazują, iż przedmiotowa nieruchomość́ – działka nr ew. [...] położona w miejscowości [...], znajduje się w obszarze, na którym prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi 1%, co wynika, jak wskazały organy, z obowiązującego na tym terenie Studium ochrony przeciwpowodziowej (karta nr 16 akt administracyjnych mapa oznaczona symbolem [...]- dalej: Studium). Oczywistym jest w świetle art. 549 i 550 P.w., że jeżeli na danym terenie, tak jak w niniejszej sprawie nie ma mapy zagrożenia powodziowego, to organ opiera się przy wydaniu decyzji uzgadniającej na Studium.
Należy jednak zwrócić uwagę, że Studium na które powołały się organy rozpoznające niniejszą sprawę, jak wynika z treści projektu decyzji o warunkach zabudowy (str. 3, tiret 2) zostało sporządzone w roku 2010. Skarżący tymczasem w odwołaniu i w skardze wskazywał na dokonanie regulacji rzeki [...], w taki sposób, iż brzeg zachodni jest niższy od brzegu wschodniego rzeki co jego zdaniem w wypadku wezbrania rzeki spowoduje zalewanie gruntów po zachodniej stronie rzeki gdzie są łąki a nie po wschodniej, gdzie znajduje się zabudowa. Nadto skarżący podnosił również, że wał przeciwpowodziowy po stronie wschodniej a zatem od strony jego nieruchomości ma wysokość 267,4m n.p.m. Jest więc wyższy o 0,48m niż szacowana zgodnie ze Studium rzędna zwierciadła wody.
Zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, że każdą sprawę należy rozpoznawać́ indywidualnie, na co zresztą zwrócił uwagę w zaskarżonej decyzji jak i w odpowiedzi na skargę, Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, odnosząc się do sąsiedniej zabudowy a zatem w danej konkretnej sprawie organ winien przeanalizować cały dostępny materiał dowodowy w tym również dokumenty i informacje zgłaszane przez strony. Powyższe oznacza, że w niniejszej sprawie organ winien był również w zgodzie z art. 7 i 77 § 1 k.p.a. przeprowadzić postępowanie wyjaśniające i w oparciu o zebrany materiał wydać w sprawie należycie uzasadnione, zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. rozstrzygnięcie. Tymczasem mimo, iż skarżący w odwołaniu podniósł konkretne zarzuty odnoszące się do wydanego rozstrzygnięcia organ zaniechał ich wyjaśnienia – brak bowiem w dokumentach oraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stanowiska, które pozwoliłoby na dokonanie odmiennego ustalenia przez Sąd.
Organ nie dokonał bowiem w żaden sposób wyjaśnienia czy budowa wału przeciwpowodziowego, gdzie jego zachodnia część jest wyższa od wschodniej a wysokość wału po stronie zachodniej jest wyższa o 0,48m od szacowanej rzędnej zwierciadła wody, która jak podaje organ ma wynosić 267,4m n.p.m. - mają a jeśli tak to jaki wpływ na możliwości zalania nieruchomości skarżącego na której planuje on budowę budynku jednorodzinnego. Organ nie dokonał również oceny tych faktów w kontekście ewentualnego pozytywnego rozstrzygnięcia w sprawie.
A zatem obowiązku wynikającego z art. 166 ust.3 P.w. organ nie dokonał nie dokonał pełnej analizy (brak jej bowiem w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia) w zakresie: uwzględnienia prawdopodobieństwa wystąpienia powodzi, poziomu zagrożenia powodziowego, proponowanej zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, a także w zakresie aktualnego zagospodarowania terenu i dotychczasowego przeznaczenia. Dopiero bowiem po dokonaniu pełnej analizy z uwzględnieniem okoliczności na które wskazywał skarżący (ukształtowanie wału i jego wysokość) i rozważeniu ich w kontekście ust. 8 wskazanego wyżej artykułu organ mógł rozważać zaistnienie przesłanek wskazanych przez organ a zawartych w art. 166 ust.10 pkt 3 i 5 tj. stanowienie zagrożenia dla ochrony zdrowia ludzi i utrudnianie zarządzenia ryzykiem powodziowym.
Sąd zauważa również, że ponowna analiza winna dotyczyć również rzędnych terenu działki na której planowany jest przez skarżących budynek mieszkalny jednorodzinny. Należy bowiem zauważyć, iż w uzasadnieniu decyzji organy jednoznacznie wskazały że najniższa rzędna terenu na którym planowana jest inwestycją wynosi 266,1m n.p.m. Jednak z załączonej do projektu decyzji o warunkach zabudowy mapy zasadniczej w skali 1:1000 oraz fragmentu mapy hipsometrycznej ISOK wynika, że nie cała działka ma rzędną terenu 266,1 m n.p.m. Organ natomiast nie przeanalizował czy istnieje możliwość pobudowania planowanej inwestycji na części działki, która ma wyższe rzędne terenu mimo, iż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji sam organ wskazał, że " nie można wykluczyć sytuacji, że nawet na terenie jednej nieruchomości położonej w granicy obszarów szczególnego zagrożenia powodzią, mogą istnieć warunki lokalizacyjne, które będą pozwalały na realizację zamierzenia w jednej części nieruchomości, a w drugiej części już takiej możliwości nie będzie".
W tym kontekście Sąd zauważa również, że przedstawione przez skarżącego dokumenty w postaci kopii dwóch decyzji o warunkach zabudowy z [...] maja 2019r. oraz z [...] maja 2018r. dla działek nr ew. [...] i [...], które bezpośrednio sąsiadują z terenem na którym skarżący chcą wybudować dom jednorodzinny mogą wskazywać na naruszenie przez organ przy rozpoznawaniu sprawy zawartych w art. 8 k.p.a. zasad: zasady pogłębiania zaufania obywateli oraz zasady utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw. Za niewystarczające należy bowiem uznać wskazanie w tym zakresie przez organ odwoławczy wyjaśnienia zawartego w zaskarżonej decyzji, szczególnie że wynika z nich, iż zgodnie z mapą zasadniczą załączoną do projektu decyzji o warunkach zabudowy rzędne terenu działki nr [...] wynoszą 266,66m n.p.m. podczas gdy analizowanej działki wynoszą 266,1m n.p.m. a zatem różnica wynosi 0,5m. Tymczasem dokonana przez Sąd analiza wskazanej mapy załączonej do projektu decyzji o warunkach zabudowy wskazuje, że planowany do zainwestowania teren działki [...] ma różną rzędną terenu tak jak i działki skarżącego (co wprost wynika również ze znajdującego się w aktach fragment mapy hipsometrycznej ISOK).
Nadto zauważenia wymaga, że obszar działki [...] przewidziany do zainwestowania dla którego wydano decyzję o warunkach zabudowy w dniu 23 maja 2019r. ujawnia tylko w jednym miejscu (przy drodze wojewódzkiej) rzędną terenu tej działki i wynosi ona 266,3m n.p.m. A zatem różnica nie wynosiłaby 0,5m - jak twierdzi organ lecz jedynie 0,2m. Tym samym szczegółowego wyjaśnienia wymaga dlaczego w stosunku do planowanej na działce nr ew. [...] inwestycji, która też ma polegać na budowie budynku jednorodzinnego, zajęto stanowisko pozytywne a w stosunku do planowanej przez skarżących inwestycji stanowisko to było negatywne. Analizując w tym zakresie sprawę organ winien mieć na względzie, że na działce nr ew. [...], jak wynika z decyzji o warunkach zabudowy dopuszczono odprowadzanie ścieków do bezodpływowego zbiornika a docelowo do realizowanej kanalizacji sanitarnej z szambem szczelnym przy czym skarżący wskazuje, że taka kanalizacja istnieje na sąsiedniej działce a zatem nie ma potrzeby umiejscawiania na jego nieruchomości zbiornika na nieczystości i tym samym nie byłoby konieczne uprzednie uzyskanie decyzji zwalniającej od zakazu (art. 77 ust. 1 pkt 3 lit. a) P.w. w zw. z art. 77 ust. 3 P.w.).
Przy czym podkreślenia wymaga, że zarówno w decyzji o warunkach zabudowy dla działki nr ew. [...] jak i w projekcie decyzji o warunkach zabudowy dla działki skarżących znajduje się dokładnie ten sam zapis w zakresie realizacji szamba.
Na zakończenie Sąd wskazuje również, że organ był zobligowany do dokonania uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy a zatem aby móc go dokonać organ winien otrzymać całą decyzję ze wszystkimi załącznikami. Tymczasem jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz z przesłanych do Sądu akt sprawy dokument, którego uzgodnienia dokonywały organy Wód Polskich był niekompletny.
W świetle powyższego Sąd uznał, że organ orzekający nie wyjaśnił istotnych dla wyniku sprawy okoliczności podnoszonych przez skarżących, czym dopuścił się naruszenia przepisów postępowania – art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. Zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej obowiązkiem organów administracji publicznej jest podejmowanie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względnie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Emanacją tej zasady w postępowaniu wyjaśniającym jest przepis art. 77 § 1 k.p.a, który nakazuje organom w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Co istotne, uzasadnienie faktyczne decyzji administracyjnej powinno zaś zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.
W sprawie niewątpliwie doszło do naruszenia również art. 80 k.p.a., albowiem wobec niezebrania pełnego materiału dowodowego, ocena wyrażona w zaskarżonej decyzji była przedwczesna. Ponadto, doszło do naruszenia art. 8 k.p.a. gdyż organy administracji publicznej zobligowane są do prowadzenia postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Organy administracji publicznej bez uzasadnionej przyczyny nie odstępują od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym.
Natomiast zgodnie z zasadą przekonywania wyrażoną w art. 11 k.p.a., organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem ww. przepisów.
W okolicznościach niniejszej sprawy bezspornym jest bowiem fakt, iż organ odwoławczy w ogóle nie analizował kwestii związanej z wysokością wału oraz jego ukształtowaniem a także w tym kontekście kierunkiem spływu wód. Nadto organ nie przeanalizował i nie wyjaśnił w stopniu dostatecznym kwestii związanych z wydaniem pozytywnego uzgodnienia w stosunku do terenów sąsiednich w szczególności działki nr ew. [...] przy wystąpieniu, jak twierdzi skarżący, podobnego stanu faktycznego - szczególnie w kontekście zaistnienia zdaniem organu przesłanki z art. 166 ust. 10 pkt 5 ustawy. To z kolei spowodowało, iż powzięte przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego wątpliwości, nie zostały wyjaśnione.
W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku.
Ponownie rozpoznając sprawę obowiązkiem organu odwoławczego będzie dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz rozpoznanie wszystkich zarzutów odwołania, zgodnie z art. 7, 77 § 1, 80, 15 k.p.a. Organ odwoławczy winien rozważyć przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego, w szczególności w kwestii wskazanych powyżej w uzasadnieniu, a dotyczących decyzji wydanych w podobnym stanie faktycznym i prawnym co do działek sąsiednich. Kolejno organ winien dokonać oceny sprawy, która winna być szczegółowo umotywowana w uzasadnieniu decyzji zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a, przy uwzględnieniu zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 k.p.a.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji wyroku).