Uzasadnienie
Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych Administracji z dnia [...] lutego 2005 r. o numerze: [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy L. z dnia [...] czerwca 1997r. Nr [...] orzekającej o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego z lokalu nr [...] położonego w miejscowości Z. Zgodnie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm.) Przewodniczący wzywa skarżącego do uiszczenia opłaty sądowej (wpisu), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zgodnie natomiast z art. 47 powołanej ustawy do pisma wnoszonego do sądu strona dołącza jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym uczestnikom postępowania. Jeżeli skarżący nie wykonał tego obowiązku, Przewodniczący zgodnie z art. 49 § 1 z zw. z art. 58 § 1 pkt.
- 3) ustawy wzywa do uzupełnienia tych braków formalnych skargi pod rygorem jej odrzucenia.
Wezwanie Sądu zobowiązujące do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch jej odpisów z dnia 3 lutego 2006r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 lutego 2006r. na adres zakładu karnego, w którym osadzony jest skarżący.
Skarżący nie uiścił żądanego wpisu, a także nie uzupełnił braków formalnych skargi w zakreślonym terminie 7 dni, który upłynął bezskutecznie 17 lutego 2006r.
Jednocześnie Sąd wskazuje, że nie mógł zostać uwzględniony wniosek skarżącego datowany 17 lutego 2006 r. o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej odpisów. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków skargi jest bowiem terminem ustawowym i jako taki nie może być przez Sąd przedłużony ani skrócony.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.