Uzasadnienie
L. A. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2015 r. (nr [...]) o odmowie nadania skarżącej oraz jej synowi Y. B. statusu uchodźcy, ochrony uzupełniającej i zgody na pobyt tolerowany. W skardze zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
W urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca oświadczyła, że nie posiada jakiegokolwiek majątku i oszczędności; z matką, partnerem i dwóją dzieci, którzy również ubiegają się o nadanie statusu uchodźcy w Polsce, prowadzi gospodarstwo domowe. Rodzina utrzymuje się ze świadczeń pieniężnych przyznawanych osobom ubiegającym się o nadanie statusu uchodźcy w łącznej wysokości ok. 3100 zł. miesięcznie (20-25 zł dziennie na jedną osobę, które w całości przeznacza na niezbędne utrzymanie (utrzymanie mieszkania, koszty zakupu pożywienia, środków czystości, lekarstw itp.).
Stwierdzono, co następuje:
Na wstępie należy wyjaśnić, że chociaż skarżąca nie podała w formularzu w jakim zakresie wnosi o przyznanie prawa pomocy, na podstawie oświadczenia zawartego w skardze uznano, że domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zwolnienie od kosztów sądowych wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy. Na tą postać prawa pomocy może liczyć strona, która wykaże nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W ten sposób warunki uzyskania prawa pomocy w zakresie częściowym określa art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.). Koszty, o których mowa wyżej składają się z opłat i wydatków sądowych.
Zdaniem referendarza nie ulega wątpliwości, że obowiązek pokrycia pełnej wysokości kosztów postępowania sądowego przekracza ustalone w możliwości finansowe rodziny skarżącej. L. A. nie jest w stanie z dochodu w wysokości 3100 zł (tzw. świadczenia pozaośrodkowe), bez pogorszenia poziomu koniecznego utrzymania uiścić wpis sądowy w wysokości 300 zł oraz pozostałe finansowe ciężary procesu przed WSA. Rodzina utrzymuje się wyłącznie dzięki świadczeniom uchodźczym. Decyzja, którą skarżąca zaskarżyła do Sądu odmawia jej przyznania statusu uchodźcy a więc jej sytuacja życiowa jest niepewna. Co więcej, świadczenia uchodźcze są przyznawane przejściowo i nie jest to kwota, która pozwalałaby czynić oszczędności na poczet kosztów procesu sądowego. Jest też oczywiste, że wydatnie na ciężary utrzymania wpływa także utrzymanie małoletnich dzieci.
Biorąc powyższe pod uwagę referendarz stwierdza, że poniesienie jakiegokolwiek ciężaru kosztów sądowych w niniejszej sprawie, spowodowałby poważny uszczerbek w utrzymaniu koniecznym skarżącej i jej rodziny. W związku z tym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.