Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 17 czerwca 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 879/15

Uzasadnienie

1. I. Pismem z dnia 20 lutego 2015 r. U. S. oraz J. N. (dalej "skarżące") wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. (dalej "Prezydenta" albo "organ") wyroku Sądu z dnia 9 września 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 125/14, wydanego w przedmiocie bezczynności Prezydenta w rozpoznaniu wniosku odszkodowawczego.
2. II. Stan sprawy, poprzedzający wniesienie do Sądu skargi na niewykonanie wyroku z dnia 9 września 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 125/14 przedstawia się w sposób następujący:
3. 1. Przedmiotowym wyrokiem Sąd w szczególności zobowiązał Prezydenta do rozpoznania – w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy – wniosku z dnia 28 grudnia 2005 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...], oznaczoną jako działka ewidencyjna nr [...] o powierzchni 204 m2. Wyrok ten uprawomocnił się z dniem 11 grudnia 2014 r. Odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy został doręczony organowi w dniu 12 stycznia 2015 r.
4. 2. Pismem datowanym na 19 stycznia 2014 r., które wpłynęło do organu w dniu 21 stycznia 2015 r., skarżące wezwały Prezydenta do wykonania wyroku Sądu z dnia 9 września 2014 r.
5. 3. Dwoma pismami z dnia 17 lutego 2015 r. Prezydent zwrócił się do:
6. 1) Sądu Rejonowego [...] II Wydział Cywilny o informacje w kwestii stanu postępowania w przedmiocie uchylenia prawomocnego postępowania Sądu Rejonowego [...] II Wydział Cywilny z dnia [...] marca 1998 r., sygn. akt [...],
7. 2) Zarządu Dróg Miejskich w W. o informacje na temat działki nr [...].
8. 4. Kolejnym pismem z dnia 17 lutego 2015 r. organ poinformował skarżące, że dołoży wszelkich starań, aby wykonać wyrok Sądu z dnia 9 września 2014 r. w terminie w nim wyznaczonym, tj. do dnia 12 marca 2015 r. Organ poinformował jednocześnie, że rozpoznanie sprawy wymaga zidentyfikowania nieruchomości powołanej we wniosku z dnia 29 grudnia 2005 r. oraz ustalenia stanu postępowania sądowego powołanego w piśmie do Sądu Rejonowego [...] II Wydział Cywilny.
9. III. W odpowiedzi na skargę z dnia 11 marca 2015 r. Prezydent wniósł o uznanie jej za bezzasadną, podnosząc następującą argumentację:
10. - termin wykonania wyroku Sądu z dnia 9 września 2014 r. (12 marca 2015 r.) jeszcze nie upłynął,
11. - pismem z dnia 17 lutego 2015 r. strony zostały poinformowane o zamiarze terminowego rozpoznania sprawy oraz o konieczności ustalenia okoliczności faktycznych, niezbędnych do wydania orzeczenia,
12. - organ zlecił rzeczoznawcy wycenę prawa własności nieruchomości, której dotyczy postępowanie odszkodowawcze.
13. IV. Pismem procesowym z dnia 23 marca 2015 r. skarżące odniosły się do odpowiedzi organu na skargę, kwestionując zawartą tam argumentację oraz podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Skarżące podniosły w szczególności, że rozpatrywanie przez organy administracji wniosku odszkodowawczego trwa z naruszeniem prawa już 10 lat, czego dowodem jest stwierdzenie w wyroku z dnia 9 września 2014 r. rażącej przewlekłości Prezydenta w tym zakresie. Ponadto z uzasadnienia wyroku wynika w sposób jasny, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający do jej rozstrzygnięcia decyzją administracyjną.
14. V. Na rozprawie przed Sądem w dniu 17 czerwca 2015 r. pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi, podnosząc że w dniu 7 kwietnia 2015 r. został sporządzony operat szacunkowy dot. przedmiotowej nieruchomości, o czym strony zostały powiadomione, a na dzień 30 czerwca 2015 r. wyznaczono termin rozprawy administracyjnej w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

VI. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - powoływana dalej jako "p.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Powołując się na piśmiennictwo wskazać należy, iż niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność występuje w przypadku bezskutecznego upływu terminu, ustalonego jak wyżej, wyznaczonego przez sąd na wydanie aktu lub czynności. Przy czym podkreślić należy, że tak ustalony termin wyznaczony przez sąd administracyjny jest terminem dodatkowym w stosunku do ustawowego terminu, w jakim sprawa powinna być załatwiona, i z tego względu nie może ulec przedłużeniu w trybie art. 37 § 2 kpa (zob. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 4. Warszawa 2010 r. s. 366).

Skarga jest uzasadniona, w następstwie czego wystąpiły przesłanki do wymierzenia Prezydentowi grzywny. Powyższe wynika z następujących przyczyn:

1. 1. Skarżące spełniły wymóg formalny, przesądzający o dopuszczalności skargi, tj. przed jej wniesieniem do Sądu za pośrednictwem organu, dokonały uprzedniego, pisemnego wezwania Prezydenta do wykonania wyroku (pismo datowane na 19 stycznia 2014 r.).
2. 2. Wyrokiem z dnia 9 września 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 125/14 tut. Sąd zobowiązał Prezydenta do rozpoznania wniosku z dnia 28 grudnia 2005 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...], oznaczoną jako działka nr [...] o powierzchni 204 m2 w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do Urzędu Miasta W. w dniu 12 stycznia 2015 r. Przedmiotowy wyrok winien być zatem wykonany do dnia 12 marca 2015 r. Tymczasem, pomimo uprzedniego wystosowania przez skarżące pisma wzywającego organ do wykonania prawomocnego wyroku, wniosek odszkodowawczy nie został do chwili obecnej rozpoznany przez Prezydenta. Okoliczności te dają podstawę do uznania skargi i wynikającego z niej wniosku o wymierzenie grzywny za uzasadnione.
3. 3. Argumentacja organu, mająca na celu wykazanie niedopuszczalności skargi, czy też tego, że niedochowanie przez organ terminu do wykonania wyroku Sądu wyniknęło z przyczyn obiektywnych, nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności podkreślić, że podniesiony przez organ bezsporny fakt wniesienia skargi do Sądu przed upływem terminu do wykonania wyroku z dnia 9 września 2014 r. (data nadania skargi drogą pocztową - 23 lutego 2015 r., data upływu terminu do wykonania wyroku – 12 marca 2015 r.), nie przesadza o jej niedopuszczalności, czy też bezzasadności. O ile bezspornie w dacie wniesienia przedmiotowej skargi do Sądu organ nie pozostawał jeszcze w zwłoce w wykonaniu wyroku, o tyle zwłoka ta była ewidentna w dacie wyrokowania przez Sąd, co ma zasadnicze znaczenie w sprawie. Podniesiony przez organ fakt kompletowania materiału dowodowego w sprawie (wymagający wystąpienia przez organ do ZDM oraz sądu powszechnego) nie zwalnia Prezydenta z odpowiedzialności za zwłokę w wykonaniu wyroku Sądu z dnia 9 września 2014 r. w sytuacji, w której, jak wynika z akt sprawy, działania tego rodzaju zostały podjęte dopiero po upływie ponad miesiąca od daty otrzymania przez organ akt sprawy z Sądu (data otrzymania akt sprawy przez organ – 12 stycznia 2015 r., data wystąpienia o informacje do ZDM oraz sądu powszechnego – 17 lutego 2015 r.).
4. 4. Stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W stanie niniejszej sprawy Sąd uznał, iż wystarczająco represyjną, jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 500 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 wyroku.

O zwrocie kosztów postępowania orzeczono w pkt 2 wyroku, na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.