Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 27 czerwca 2017 r. uwzględnił skargę Wojewody [...] na uchwały Rady Miejskiej w H. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i stwierdził nieważności zaskarżonego aktu.
Skarżący w skardze zawarł wniosek o zasądzenie kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 200 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a."), w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 p.p.s.a.).
Natomiast stosownie do treści art. 224 p.p.s.a jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny.
W myśl § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. poz. 490) stawki minimalne w postępowaniu przed sądem administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego wynosi 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych.
W niniejszej sprawie skarga została uwzględniona, ale sąd nie zawarł w wyroku rozstrzygnięcia w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Skarga została złożona w trybie art. 93 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446 ze zm.), a zatem skarżący nie był zobowiązany do uiszczenia opłat sądowych (art. 100 powołanej ustawy). W toku postępowania sądowego skarżący był reprezentowany m.in. przez radcę prawnego S. O. (k.21).
Mając na uwadze powyższe, skarżącemu należy się zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, tj. wynagrodzenie radcy prawnego, który reprezentował skarżącego, w wysokości 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych.
Z tych względów, działając na podstawie art. 224 w zw. z art. 200 p.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, orzeczono jak w sentencji.