Uzasadnienie
W piśmie z dnia 10 marca 2016 r. I. W. (dalej: "skarżący") wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na zarządzenie Prezydenta Miasta W. z dnia [...] lipca 2014 r. pod tytułem: "Ogłoszenie o wyłożeniu do publicznego wglądu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Śródmieścia Południowego w rejonie ul. [...]" wraz z załącznikiem.
Skarżący zarzucił zaskarżonemu zarządzeniu oraz załącznikowi naruszenie:
- - art. 17 i n. ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016 r. poz. 778), dalej u.p.z.p, poprzez nieokreślenie wskaźnika powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki, co uniemożliwiało wniesienie uwag do projektu planu;
- - art. 9 ust. 4 i art. 20 u.p.z.p. w zakresie rozwiązań przyjętych w załączniku (projekcie planu), poprzez określenie maksymalnej wysokości w kwartałach 19MW/U, 1UŁ/MW, 7U, wskazanych w załączniku w sposób niezgodny z określeniem maksymalnej zabudowy wskazanej w obowiązującym studium;
- - art. 1 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 u.p.z.p, w zakresie nieuwzględnienie podczas procedury planistycznej wymagań ładu przestrzennego.
W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie w całości zarządzenia wraz z załącznikiem – projektem planu i zasądzenie kosztów postępowania.
Rada Miasta W. wniosła o odrzucenie skargi podnosząc, że zaskarżone zarządzenie w sprawie wyłożenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego do publicznego wglądu, nie odnosi się w żadnym zakresie do indywidualnych praw i obowiązków. Ponadto zapisy w wyłożonym projekcie planu nie przesądzają o ostatecznym jego kształcie. Organ, powołując się na poglądy orzecznictwa wskazał, że uchwały czy zarządzenia podejmowane w trakcie procedury planistycznej nie podlegają zaskarżeniu do sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi jest zarządzenie Prezydenta Miasta W. w sprawie wyłożenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego do publicznego wglądu. W istocie skarżący kwestionuje zapisy projektu planu zawarte w załączniku do tego zarządzenia, tj. w projekcie planu, odnośnie nieokreślenia wskaźnika powierzchni zabudowy oraz określenia maksymalnej wysokości zabudowy.
Podkreślić należy, że zaskarżone zarządzenie zostało podjęte w toku procedury uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Śródmieścia Południowego w rejonie ulicy [...] w W..
Stosownie do art. 17 u.p.z.p. wójt, burmistrz albo prezydent miasta po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania/zmiany planu miejscowego ogłasza w prasie oraz przez obwieszczenie, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, o podjęciu przedmiotowej uchwały, określając formę, miejsce i termin składania wniosków do planu. Następnie rozpatruje złożone wnioski, a po uzyskaniu opinii i uzgodnień od właściwych organów oraz wprowadzeniu zmian wynikających z uzyskanych opinii i dokonanych uzgodnień wójt, burmistrz albo prezydent miasta ogłasza o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu. Wykładając projekt planu do publicznego wglądu organ wykonawczy gminy organizuje w tym czasie dyskusję publiczną nad przyjętymi w projekcie planu rozwiązaniami.
Jeżeli strona kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie planu – może wnieść uwagi do tego projektu, o czym stanowi art. 18 ust. 1 u.p.z.p. Uwagi te należy wnieść na piśmie w terminie wyznaczonym w ogłoszeniu (ust. 2 omawianego przepisu).
Zatem w rozpoznawanej sprawie, skoro skarżący kwestionuje zapisy planu miejscowego zawarte w projekcie planu, właściwe było wniesienie uwag w trybie przewidzianym w powołanym wyżej art. 18 u.p.z.p. a nie skarga do sądu administracyjnego.
Słusznie wskazał organ w odpowiedzi na skargę, że uchwały, czy zarządzenia podejmowane w trakcie procedury planistycznej nie podlegają zaskarżeniu. Dopiero po uchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego będzie mógł znaleźć zastosowanie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Zatem zarzuty co do ustaleń planu, jak również zarzuty nieprzestrzegania przez organ procedury planistycznej mogą stanowić przedmiot kontroli dokonywanej przez sąd administracyjny jedynie w ramach oceny legalności uchwały w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718). O zwrocie wpisu sądowego Sąd orzekł w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.