Uzasadnienie
Pismem z 1 grudnia 2015 r. skarżący J. Z. złożył skargę na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z 29 maja 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 341/15. W piśmie z 25 stycznia 2016 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.
Oczywista bezzasadność skargi zachodzi, gdy przepisy prawa jasno i jednoznacznie, bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej, wykluczają możliwość uznania żądania skarżącego.
W ocenie Sądu skarga J. Z. jest oczywiście bezzasadna, ponieważ po nowelizacji p.p.s.a. ustawą z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658) skarga do Sądu na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z 29 maja 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 341/15 jest niedopuszczalna. W świetle bowiem art. 154 § 1 p.p.s.a. w aktualnym brzmieniu, skarga wskazana w tym przepisie przysługuje wyłącznie w przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Tymczasem wspomniany wyżej wyrok z 29 maja 2015 r. dotyczył kontroli legalności postanowienia.
Reasumując, w ocenie Sądu skarga jest oczywiście bezzasadna, a w tej sytuacji prawo pomocy nie przysługuje (art. 247 p.p.s.a.).
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 254 § 1 i art. 247 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.